(ਸਮਾਜ ਵੀਕਲੀ) ਰੀਮਾ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਘਟਨਾ ਨਾਲ ਹੋਈ ਸੀ। ਬੱਸ ਵਿੱਚ ਰੀਮਾ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਡਿੱਗ ਗਈ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀ। ਰੀਮਾ ਨੇ ਇੱਕ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ ਧੰਨਵਾਦ ਕੀਤਾ ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਵਿਚਾਲੇ ਗੱਲਬਾਤ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋ ਗਈ। ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਨੰਬਰ ਸਾਂਝੇ ਕਰ ਲਏ। ਰਾਤਾਂ ਦੇ ਮੈਸੇਜ, ਦਿਨ ਦੇ ਫੋਨ ਹਰ ਗੱਲ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਲੈ ਆਉਂਦੀ ਸੀ। ਰੀਮਾ ਨੂੰ ਲੱਗਣ ਲੱਗਾ ਕਿ ਉਹ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਜਾਣਦੀ ਹੈ। ਅਰਜੁਨ ਵੀ ਉਸਦੇ ਹਰ ਸੁਨੇਹੇ ’ਤੇ ਖਿੜ ਪੈਂਦਾ ਸੀ। ਪਰ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਨੇੜਤਾ ਵਧੀ, ਛੋਟੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਵੱਡੀਆਂ ਲੱਗਣ ਲੱਗੀਆਂ। ਇੱਕ ਦਿਨ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਮੈਸੇਜ ਦਾ ਜਵਾਬ ਘੰਟੇ ਬਾਅਦ ਦਿੱਤਾ। ਰੀਮਾ ਰੁੱਸ ਗਈ। ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੋਸਤ ਨਾਲ ਚਾਹ ਪੀਣ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਸਾਂਝੀ ਕੀਤੀ। ਰੀਮਾ ਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਬੁਰਾ ਲੱਗਿਆ। ਛੋਟੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ’ਤੇ ਝਗੜੇ ਵੱਧਣ ਲੱਗੇ। ਕੁਝ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਾਂਝ, ਜੋ ਖਿੜਦੀ ਕਲੀ ਵਰਗੀ ਸੀ, ਮੁਰਝਾਉਣ ਲੱਗੀ। ਫਿਰ ਇੱਕ ਦਿਨ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਕਿਹਾ “ਰੀਮਾ, ਸਾਂਝ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਬਣਦੀ ਹੈ, ਸ਼ੱਕ ਨਾਲ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਅਸੀਂ ਹਰ ਛੋਟੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਬਣਾ ਲਈਏ ਤਾਂ ਰਿਸ਼ਤਾ ਕਿਵੇਂ ਚੱਲੇਗਾ?” ਰੀਮਾ ਚੁੱਪ ਰਹੀ, ਪਰ ਉਸਨੂੰ ਸਮਝ ਆ ਗਿਆ ਕਿ ਗਲਤੀ ਸਿਰਫ਼ ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਨਹੀਂ, ਉਸਦੀ ਵੀ ਸੀ। ਉਸ ਦਿਨ ਤੋਂ ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਛੋਟੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਵੱਡਾ ਨਹੀਂ ਬਣਾਉਣਾ।
ਮੰਜੂ ਰਾਇਕਾ
ਸਮਾਜ ਵੀਕਲੀ’ ਐਪ ਡਾਊਨਲੋਡ ਕਰਨ ਲਈ ਹੇਠ ਦਿਤਾ ਲਿੰਕ ਕਲਿੱਕ ਕਰੋ
https://play.google.com/store/apps/details?id=in.yourhost.samaj



