(ਸਮਾਜ ਵੀਕਲੀ)
ਸਾਡੇ ਲਹੂ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਸੀ,
ਕਿਸੇ ਕਾਗਜ਼ ਨਾਲ ਰੱਦ ਹੋਈ।
ਸਾਡੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਦੀ ਕਮਾਈ ਸੀ,
ਉਹ ਵੀ ਬੇਇਮਾਨੀ ਚ ਹੱਥ ਹੋਈ।।
ਜਿਹੜੀ ਨੌਕਰੀ ਲਈ ਰਾਤਾਂ ਜਾਗੇ,
ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸਾਂਝ ਸੀ ਉਸ ਪੇਪਰਾਂ ਨਾਲ।
ਪੇਪਰ ਪਿਆ ਜਾਂ ਪਾਲਿਸੀ ਰੱਦ ਹੋਈ,
ਇਸੇ ਨਾਲ ਮਰ ਗਿਆ ਹੌਂਸਲਾ ਖ਼ਿਆਲ।।
ਦੱਸੋ ਕਿਵੇਂ ਭਰੋਸਾ ਕਰੀਏ?
ਕਿਵੇਂ ਫਿਰ ਵਾਰੀ ਲਗਾਈਏ?
ਸੜਕਾਂ ਉੱਤੇ ਫਿਰ ਤੱਕਦੇ ਹਾਂ,
ਕਦੋਂ ਇਨਸਾਫ਼ ਦੀ ਰਾਹ ਚਲਾਈਏ।।
ਕਿਸੇ ਦੀ ਉਮਰ ਲੰਘ ਗਈ ਉਡੀਕਾਂ ‘ਚ,
ਕਿਸੇ ਨੇ ਘਰ ਦਾ ਪਾਸਾ ਵੇਚਿਆ।
ਕਿਸੇ ਨੇ ਬਾਪ ਦੀ ਉਮੀਦ ਸੀ,
ਉਹ ਵੀ ਕਿਸੇ ਜਵਾਬ ਤੋਂ ਵੇਚਿਆ।।
ਸਿਰਫ਼ ਨੌਕਰੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਇਹ,
ਇਹ ਸੀ ਸਾਡਾ ਮੌਕਾ, ਸਾਡਾ ਹੱਕ।
ਪਰ ਫੈਸਲੇ ਦੀ ਇੱਕ ਲਕੀਰ ਨੇ,
ਕੱਟ ਦਿੱਤੇ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਰਾਹ ਸਾਡੇ।।
ਸਾਡਾ ਗੁੱਸਾ ਨਹੀਂ ਕਲਮ ਦੀ ਮਾਰ,
ਇਹ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਅੱਖਰ ਹੋਵੇਗਾ।
ਜੇ ਨਾ ਮਿਲਿਆ ਹੱਕ ਅੱਜ ਸਾਨੂੰ,
ਤਾਂ ਕੱਲ੍ਹ ਦਾ ਸੱਚ ਵੀ ਬਦਲੇਗਾ।।
ਮੰਜੂ ਰਾਇਕਾ
