ਲੋੜ ਤੋਂ ਵੱਧ ਖੁਰਾਕ ਖਾਣ ਦੀ ਆਦਤ

    (ਸਮਾਜ ਵੀਕਲੀ)   ਲੋੜ ਤੋਂ ਵੱਧ ਖੁਰਾਕ ਖਾਣ ਦੀ ਆਦਤ 21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਪਰ ਅਣਪਛਾਤੀ ਜਨ ਸਿਹਤ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਦੇ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਉੱਭਰ ਕੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਵਿਗਿਆਨਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਖੁਰਾਕ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਅਤੇ ਬੇਕਾਬੂ ਲਗਾਵ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਸਰੀਰਕ ਅਤੇ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਨਤੀਜਿਆਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਖਾਧੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਲੋੜ ਤੋਂ ਵੱਧ ਖੁਰਾਕ ਦੀ ਆਦਤ ਮਾਦਕ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੀ ਆਦਤ ਦੇ ਨਿਰੀਖਣ ਪੱਧਰਾਂ ਦੀ ਨਕਲ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਖੁਰਾਕ ਦੀ ਕਮੀ ਨਹੀਂ ਖੁਰਾਕ ਨੇ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇ ਜੀਵ ਵਿਗਿਆਨਕ ਉਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਉਪਰ ਚੱਲ ਕੇ ਆਰਾਮ, ਇਨਾਮ, ਆਨੰਦ ਅਤੇ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਤੌਰ ਤੇ ਡਰ, ਚਿੰਤਾ ਤੇ ਬੈਚੇਨੀ ਤੋਂ ਨਿਜਾਤ ਪਾਉਣ ਦਾ ਸਰੋਤ ਬਣ ਗਈ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕਿ ਕੁਝ ਵਾਰੀ ਖੁਰਾਕ ਖਾਣ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਣਾ ਸਧਾਰਣ ਹੈ ਪਰ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਖਾਣ ਦੀ ਲਗਾਤਾਰ ਲਗਨ—ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਉੱਚ-ਕੈਲੋਰੀ, ਉੱਚ-ਚਰਬੀ ਅਤੇ ਵੱਧ ਮਿਠਾਸ ਵਾਲੀਆਂ ਖੁਰਾਕਾਂ ਲੋੜ ਤੋਂ ਵੱਧ ਖੁਰਾਕ ਖਾਣ ਦੀ ਆਦਤ ਵਿੱਚ ਵਿਕਸਿਤ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਵਿਹਾਰਕ ਰੋਗ ਹੈ ਜਿਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਟਿਲ ਸਰੀਰਕ ਅਤੇ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਕਾਰਨ ਹਨ। ਇਸ ਆਦਤ ਨੂੰ ਹੁਣ ਪੋਸ਼ਣ ਵਿਗਿਆਨੀ, ਮਨੋਵਿਗਿਆਨੀ ਮਾਹਿਰ ਅਤੇ ਨਿਊਰੋਸਾਇੰਟਿਸਟਾਂ ਦੁਆਰਾ ਮਾਦਕ ਜਾਂ ਸ਼ਰਾਬ ਦੀ ਆਦਤ ਦੇ ਸਮਾਨ ਇੱਕ ਅਸਲੀ ਆਦਤ ਦੇ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਮੰਨਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਖੁਰਾਕ ਦੀ ਆਦਤ ਦਾ ਵਿਗਿਆਨਕ ਆਧਾਰ

ਲੋੜ ਤੋਂ ਵੱਧ ਖੁਰਾਕ ਦੀ ਆਦਤ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਦਿਮਾਗ ਦੇ ਇਨਾਮ ਦੇ ਸਿਸਟਮ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਮਾਦਕ ਆਦਤ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੇਂਦਰੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸੁਆਦੀ ਖੁਰਾਕਾਂ ਦਾ ਉਪਭੋਗ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਉਹ ਡੋਪਾਮਾਈਨ ਜੋ ਕਿ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਰਸਾਇਣ ਹੈ, ਦੇ ਛੱਡਣ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਖੁਰਾਕਾਂ ਦੇ ਦੁਹਰਾਅ ਨਾਲ ਦਿਮਾਗ ਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਲੋੜਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ‌ ਦਿਮਾਗ ਦੇ ਇਨਾਮ ਦਾ ਥ੍ਰੈਸ਼ਹੋਲਡ ਵੱਧਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਮਾਤਰਾ ਜਾਂ ਹੋਰ ਵਾਰ ਖਾਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹੀ ਖੁਸ਼ੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕੇ—ਇਹ ਇੱਕ ਮਾਦਕ ਪਦਾਰਥ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ ਓਪੀਓਇਡ ਰਿਸਪਟਰਾਂ ਨੂੰ ਚਰਬੀ ਅਤੇ ਮਿਠਾਸ ਦੁਆਰਾ ਸਰਗਰਮ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਲਗਾਤਾਰ ਖੁਰਾਕ ਖਾਣ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਨਿਊਰੋਕੈਮਿਕਲ ਪਰਸਪਰ ਸੰਬੰਧ ਸਮਝਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਉਂ ਲੋੜ ਤੋਂ ਵੱਧ ਖੁਰਾਕ ਦੀ ਆਦਤ ਵਾਲੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਖੁਰਾਕ ਛੱਡਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਵੇਲੇ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਲੱਛਣਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਚਿੜਚਿੜਾਪਨ, ਚਿੰਤਾ ਅਤੇ ਥਕਾਵਟ।

ਲੋੜ ਤੋਂ ਵੱਧ ਖੁਰਾਕ ਦੀ ਆਦਤ ਦੇ ਸੰਭਾਵਿਤ ਕਾਰਨ

1. ਨਿਊਰੋਕੈਮਿਕਲ ਅਸੰਤੁਲਨ:

ਡੋਪਾਮਾਈਨ ਅਤੇ ਸਿਰੋਟੋਨਿਨ ਦੇ ਪੱਧਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅਸੰਤੁਲਨ ਖਾਣ ਦੀਆਂ ਆਦਤਾਂ ਲਈ ਸੰਵੇਦਨਾ ਵੱਧਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

2. ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਅਤੇ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਪ੍ਰੇਰਕ:

ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਪਰੇਸ਼ਾਨੀ, ਚਿੰਤਾ, ਇਕੱਲਾਪਣ ਅਤੇ ਡਿਪ੍ਰੈਸ਼ਨ ਅਕਸਰ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਨਸਿਕ ਆਰਾਮ ਕਰਨ ਲਈ ਖਾਣ ਵੱਲ ਧੱਕਦੇ ਹਨ।

3. ਜੈਨੇਟਿਕ ਕਾਰਨ:

 ਜੈਨੇਟਿਕ ਅਧਿਐਨਾਂ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕੁਝ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਕੋਲ ਅਜਿਹੇ ਗੁਣ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇਨਾਮ ਦੇ ਸਿਸਟਮ ਨੂੰ ਖੁਰਾਕ ਦੇ ਪ੍ਰੇਰਕਾਂ ਵੱਲ ਹੋਰ ਸੰਵੇਦਸ਼ੀਲ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।

4. ਵਾਤਾਵਰਨ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਕਾਰਕ:

ਫਾਸਟ ਫੂਡ ਆਉਟਲੈੱਟਸ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ, ਪ੍ਰੇਰਕ ਮਾਰਕੀਟਿੰਗ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਖਾਣ ਨੂੰ ਸਮਾਜਿਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਲੋੜ ਤੋਂ ਵੱਧ ਖੁਰਾਕ ਦੀ ਆਦਤ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।

5. ਬੱਚਪਨ ਦੀ ਆਦਤ:

ਪ੍ਰੋਸੈਸ ਕੀਤੀ ਗਈ ਖੁਰਾਕਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇਨਾਮ ਵਜੋਂ ਖਾਣ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਜੀਵਨ ਭਰ ਦੇ ਪੈਟਰਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੋਗ੍ਰਾਮ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ।

ਲੋੜ ਤੋਂ ਵੱਧ ਖੁਰਾਕ ਦੀ ਆਦਤ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕਾਰਕ

ਪ੍ਰੋਸੈੱਸ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਖੁਰਾਕਾਂ:

ਇਹ ਉਹ ਖੁਰਾਕਾਂ ਹਨ ਜੋ ਮਿਠਾਸ, ਨਮਕ ਅਤੇ ਚਰਬੀ ਦੇ ਸੰਯੋਜਨਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਵਿਗਿਆਨਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਆਦਤ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਆਨੰਦ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਰਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਇੰਜੀਨੀਅਰ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਤਣਾਅ ਅਤੇ ਨੀਂਦ ਦੀ ਕਮੀ:

ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਤਣਾਅ ਕਾਰਟਿਸੋਲ ਦੇ ਪੱਧਰਾਂ ਨੂੰ ਵੱਧਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉੱਚ ਕੈਲੋਰੀ ਵਾਲੀਆਂ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਖੁਰਾਕਾਂ ਦੀ ਖ਼ਾਹਿਸ਼ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਡਿਜ਼ੀਟਲ ਪ੍ਰਭਾਵ:

ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਰਾਹੀਂ ਖੁਰਾਕ ਦੀਆਂ ਖੂਬੀਆਂ ਦਾ ਲਗਾਤਾਰ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਅਚੇਤਨ ਖ਼ਾਹਿਸ਼ਾਂ ਵੱਧਦੀਆਂ ਹਨ।

ਸੁਸਤ ਜੀਵਨ ਸ਼ੈਲੀ:

ਸਰੀਰਕ ਗਤੀਵਿਧੀ ਦੀ ਕਮੀ ਕੁਦਰਤੀ ਡੋਪਾਮਾਈਨ ਦੇ ਛੱਡਣ ਨੂੰ ਘੱਟਾਉਂਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਦਿਮਾਗ ਖਾਣ ਦੁਆਰਾ ਉਤਸ਼ਾਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਖ਼ਤਰੇ ਦੇ ਕਾਰਕ ਅਤੇ ਸਿਹਤ ਦੇ ਨਤੀਜ਼ੇ

ਖੁਰਾਕ ਦੀ ਆਦਤ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮੈਡੀਕਲ ਅਤੇ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਖ਼ਤਰਿਆਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ:

• ਮੋਟਾਪਾ ਅਤੇ ਮੈਟਾਬੋਲਿਕ ਸਿੰਡ੍ਰੋਮ: ਜੋ ਕਿ ਕੈਲੋਰੀ-ਘਣੇ ਖੁਰਾਕਾਂ ਦੇ ਲਗਾਤਾਰ ਉਪਭੋਗ ਕਾਰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

• ਟਾਈਪ 2 ਡਾਇਬਟੀਜ਼ ਅਤੇ ਦਿਲ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ: ਜੋ ਕਿ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਇੰਸੁਲਿਨ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਅਤੇ ਵੱਧ ਚਰਬੀ ਦੀ ਖ਼ਪਤ ਕਾਰਨ ਦਿਲ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੀ ਹੈ।

• ਪੇਟ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਬਿਮਾਰੀਆਂ: ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਐਸਿਡ ਰੀਫਲਕਸ, ਚਰਬੀ ਵਾਲਾ ਜਿਗਰ ਅਤੇ ਗਟ ਮਾਈਕ੍ਰੋਬਾਇਓਮ ਦਾ ਅਸੰਤੁਲਨ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੈ।

• ਮਾਨਸਿਕ ਸਿਹਤ ਵਿੱਚ ਕਮੀ: ਖੁਰਾਕ ਦੀ ਆਦਤ ਵਾਲੇ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਚਿੰਤਾ, ਡਰ, ਬੇਚੈਨੀ, ਅਫ਼ਸੋਸ ਅਤੇ ਘੱਟ ਆਤਮ-ਵਿਸ਼ਵਾਸ਼ ਦੇ ਉੱਚ ਦਰਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

• ਜੀਵਨ ਦੀ ਗੁਣਵੱਤਾ ਵਿੱਚ ਕਮੀ: ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਆਦਤ ਉਤਪਾਦਕਤਾ, ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਅਤੇ ਸਮੂਹਿਕ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿਧੀ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਂਦੀ ਹੈ।

ਖੁਰਾਕ ਦੀ ਆਦਤ ‘ਤੇ ਕਾਬੂ ਪਾਉਣਾ

1. ਕੋਗਨਿਟਿਵ ਬਿਹੇਵਿਯਰਲ ਥੈਰੇਪੀ (CBT):

ਇਹ ਥੈਰੇਪੀ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਖੁਰਾਕ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਵਿਕਾਰਿਤ ਵਿਚਾਰਾਂ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਪ੍ਰੇਰਕਾਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣਣ ਅਤੇ ਬਦਲਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦੀ ਹੈ।

2. ਪੋਸ਼ਣ ਪੁਨਰਵਾਸ:

 ਸੰਤੁਲਿਤ ਖੁਰਾਕਾਂ ਨੂੰ ਅਪਨਾਉਣਾ, ਜੋ ਕਿ ਮੋਟੇ ਅਨਾਜ, ਪ੍ਰੋਟੀਨ, ਫ਼ਲ ਅਤੇ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਬਲੱਡ ਸ਼ੂਗਰ ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਖ਼ਾਹਿਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਘੱਟਾਉਂਦੀ ਹੈ।

3. ਮਾਈਂਡਫੁਲ ਈਟਿੰਗ ਪ੍ਰੈਕਟਿਸ:

 ਇਹ ਆਦਤ ਭੁੱਖ ਦੇ ਸੰਕੇਤਾਂ, ਭਾਗਾਂ ਦੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਅਤੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਖਾਣ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਨ ਲਈ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਖਾਣ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸਿਹਤਮੰਦ ਸੰਬੰਧ ਮੁੜ ਬਣਦਾ ਹੈ।

4. ਸਿਹਤ ਸੰਭਾਲ:

ਗੰਭੀਰ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਐਂਟੀ-ਖ਼ਾਹਿਸ਼ ਦਵਾਈਆਂ ਜਾਂ ਐਂਟੀਡਿਪ੍ਰੈਸੈਂਟ ਦਵਾਈਆਂ ਸਿਹਤ ਮਾਹਿਰਾਂ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਹੇਠ ਲਿਖੀਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।

5. ਸਰੀਰਕ ਗਤੀਵਿਧੀ:

ਨਿਯਮਿਤ ਕਸਰਤ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਡੋਪਾਮਾਈਨ ਦੀ ਸੰਵੇਦਸ਼ੀਲਤਾ ਨੂੰ ਵੱਧਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਖਾਣ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਆਨੰਦ ਦਾ ਇੱਕ ਸਿਹਤਮੰਦ ਵਿਕਲਪ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।

6. ਸਮਾਜਿਕ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਸਹਾਇਤਾ:

ਸਾਥੀ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਸ਼ਮੂਲੀਅਤ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਪੁਨਰਵਾਸ ਅਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਂਦੀ ਹੈ।

ਖ਼ੁਰਾਕ ਦੀ ਆਦਤ ਨਿਊਰੋਸਾਇੰਸ, ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਅਤੇ ਜਨ ਸਿਹਤ ਦੀਆਂ ਬਰੂਹਾਂ ‘ਤੇ ਖੜ੍ਹੀ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਮਨੁੱਖੀ ਦਿਮਾਗ ਦੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਅਤੇ ਆਧੁਨਿਕ ਸਮਾਜ ਦੀ ਜੀਵਨ ਸ਼ੈਲੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਜਬ ਰੋਗ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਨਾ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਦਖਲਅੰਦਾਜ਼ੀ ਵੱਲ ਪਹਿਲਾ ਕਦਮ ਹੈ। ਖ਼ੁਰਾਕ ਦੀ ਆਦਤ ਦਾ ਹੱਲ ਕਰਨ ਲਈ ਇਕ ਬਹੁ-ਪੱਖੀ ਰਣਨੀਤੀ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮੈਡੀਕਲ ਇਲਾਜ਼ , ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਿਕ ਸਹਾਇਤਾ, ਨੀਤੀ ਸੁਧਾਰ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।

ਇੱਕ ਐਸੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਖੁਰਾਕ ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਮੌਜੂਦ ਹੈ ਪਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤ੍ਰਿਤ ਕਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਹੈ,ਲੋੜ ਤੋਂ ਵੱਧ ਖ਼ੁਰਾਕ ਦੀ ਆਦਤ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਖਿਲਾਫ ਲੜਨਾ ਸ਼ਾਇਦ ਮਨੁੱਖਤਾ ਲਈ ਆਧੁਨਿਕ ਯੁੱਗ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸਿਹਤ ਚੁਣੌਤੀ ਅਤੇ ਜਿੱਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।