(ਸਮਾਜ ਵੀਕਲੀ) ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਦਾ ਸਬੰਧ ਕਿਸੇ ਅਮੀਰੀ ਜਾਂ ਮਹਿੰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਸਗੋਂ ਇਹ ਇਨਸਾਨ ਦੇ ਮਨ ਦੀ ਇੱਕ ਅਵਸਥਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੰਤੋਖ, ਉਮੀਦ ਅਤੇ ਚਾਅ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਨਸਾਨ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀਆਂ ਬਿਖੜੀਆਂ ਹਾਲਤਾਂ ਅਤੇ ਛੋਟੀਆਂ-ਛੋਟੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵੀ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਲੱਭ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਇਸੇ ਸਕੂਲ ਦੇ ਸੱਤਵੀਂ ਜਮਾਤ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦੀਪ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ‘ਨਵੇਂ’ ਸੈਕਿੰਡ ਹੈਂਡ ਸਾਈਕਲ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਸਾਦਗੀ ਵਿੱਚ ਖ਼ੁਸ਼ ਰਹਿਣ ਦਾ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਸਬਕ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਦੀਪ ਸਿੰਘ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਸਬੰਧ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਘਰ ਦਾ ਗੁਜ਼ਾਰਾ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਦੀ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਦੇ ਸਿਰ ‘ਤੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਆਰਥਿਕ ਤੰਗੀਆਂ-ਤੁਰਸ਼ੀਆਂ ਵਾਲੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਅਕਸਰ ਘਰ ਦੇ ਹਾਲਾਤ ਦੇਖ ਕੇ ਦਬਾ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਕਮਾਉਣੀ ਹੀ ਪਰਿਵਾਰ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਚੁਣੌਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਅਜਿਹੇ ਹਾਲਾਤ ਵਿੱਚ ਬਾਜ਼ਾਰੋਂ ਨਵਾਂ ਬ੍ਰਾਂਡਿਡ ਸਾਈਕਲ ਖਰੀਦਣਾ ਦੀਪ ਸਿੰਘ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਸੀ। ਪਰ ਦੀਪ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੇ ਹਾਲਾਤ ਅੱਗੇ ਗੋਡੇ ਟੇਕਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਤੰਗੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਲੱਭਣ ਦਾ ਇੱਕ ਖ਼ੂਬਸੂਰਤ ਰਾਹ ਚੁਣਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣਾ (ਸੈਕਿੰਡ ਹੈਂਡ) ਸਾਈਕਲ ਖਰੀਦਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਚਿੱਟਾ ਰੰਗ-ਰੋਗਨ ਕਰਵਾ ਕੇ ਬਿਲਕੁਲ ‘ਨਵਾਂ’ ਵਰਗਾ ਬਣਾ ਲਿਆ, ਜਿਸਨੇ ਦੀਪ ਸਿੰਘ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਨਵੇਂ ਰੰਗ ਭਰ ਦਿੱਤੇ। ਸੱਤਵੀਂ ਜਮਾਤ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਦੇ ਇੱਕ ਮਜ਼ਦੂਰ ਦੇ ਪੁੱਤ ਲਈ ਇਹ ਸੈਕਿੰਡ ਹੈਂਡ ਸਾਈਕਲ ਕਿਸੇ ਵੱਡੀ ਲਗਜ਼ਰੀ ਕਾਰ ਜਾਂ ਹਵਾਈ ਜਹਾਜ਼ ਤੋਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਸ ਸਾਈਕਲ ਦੇ ਆਉਣ ਨਾਲ ਦੀਪ ਸਿੰਘ ਦੇ ਕਈ ਨਿੱਕੇ-ਨਿੱਕੇ ਚਾਅ ਪੂਰੇ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਸੌਖ ਉਸਨੂੰ ਸਕੂਲ ਆਉਣ-ਜਾਣ ਦੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਪੈਦਲ ਚੱਲ ਕੇ ਆਉਣ ਨਾਲ ਜੋ ਸਰੀਰਕ ਥਕਾਵਟ ਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਹੁਣ ਉਹ ਦੂਰ ਹੋ ਗਈ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਪੂਰੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਸਕੂਲ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਤਸਵੀਰ ਵਿੱਚ ਸਾਫ਼ ਦੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦੀਪ ਸਿੰਘ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤ ਨਾਲ ਕਿੰਨੀ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਮਾਣ ਅਤੇ ਸਵੈ-ਮਾਣ ਨਾਲ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਦੋਸਤ ਨੂੰ ਸਾਈਕਲ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਬਿਠਾ ਕੇ ਸਕੂਲ ਦੀ ਗਰਾਊਂਡ ਦੇ ਗੇੜੇ ਲਾਉਣੇ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਇਸ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਨੂੰ ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਕਰਨਾ ਉਸਦੇ ਚਾਅ ਨੂੰ ਚਾਰ ਚੰਦ ਲਗਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਸਾਈਕਲ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦਾ ਵਰਤਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਪਰ ਦੀਪ ਸਿੰਘ ਲਈ ਇਹ ਉਸਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਖ਼ੂਨ-ਪਸੀਨੇ ਦੀ ਕਮਾਈ ਦਾ ਸਰਮਾਇਆ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਉਹ ਬੜੀ ਰੀਝ ਨਾਲ ਰੋਜ਼ ਸਾਫ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਦੀਪ ਸਿੰਘ ਦਾ ਇਹ ਸਾਈਕਲ ਅਜੋਕੇ ਸਮਾਜ ਅਤੇ ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਅੱਜ-ਕੱਲ੍ਹ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਜੀਵਨ ਸਬਕ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਅੱਜ ਦੇ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਬੱਚੇ ਛੋਟੀਆਂ-ਛੋਟੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ‘ਤੇ ਉਦਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਮਹਿੰਗੇ ਫ਼ੋਨਾਂ, ਖਿਡੌਣਿਆਂ ਅਤੇ ਗੱਡੀਆਂ ਦੀ ਜਿੱਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉੱਥੇ ਹੀ ਦੀਪ ਸਿੰਘ ਵਰਗੇ ਮਿਹਨਤੀ ਅਤੇ ਸੰਤੋਖੀ ਬੱਚੇ ਸਾਨੂੰ ਸਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਖ਼ੁਸ਼ਹਾਲ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਜਿਆਦਾ ਪੈਸੇ ਦੀ ਨਹੀਂ, ਬਲਕਿ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਸੋਚ ਅਤੇ ਜੋ ਕੋਲ ਹੈ ਉਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰ ਹੋਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸਿੱਟਾ ਇਹ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਰਕਾਰੀ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਦੇ ਵਿਹੜੇ ਵਿੱਚ ਚਿੱਟੇ ਰੰਗ ਦੇ ਸਾਈਕਲ ਨਾਲ ਖੜ੍ਹੇ ਇਹ ਨੀਲੀਆਂ ਵਰਦੀਆਂ ਵਾਲੇ ਬੱਚੇ ਹੀ ਭਾਰਤ ਦੇ ਅਸਲੀ, ਮਿਹਨਤੀ ਅਤੇ ਸਵੈ-ਮਾਣੀ ਭਵਿੱਖ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਹਨ। ਦੀਪ ਸਿੰਘ ਦਾ ‘ਨਵਾਂ’ ਸਾਈਕਲ ਉਸਦੀ ਉਮੀਦ ਅਤੇ ਅਣਥੱਕ ਹੌਸਲੇ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਇਹ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਜਿਉਂਦਾ-ਜਾਗਦਾ ਸਬੂਤ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਤੁਹਾਡੇ ਇਰਾਦੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਣ ਅਤੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੱਚੀ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਆਰਥਿਕ ਤੰਗੀਆਂ ਕਦੇ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਚਿਹਰੇ ਦੀ ਮੁਸਕਾਨ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਦੀ ਉਡਾਣ ਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀਆਂ।
ਮਨਜੀਤ ਮਾਨ
ਸਮਾਜਵੀਕਲੀ’ ਐਪਡਾਊਨਲੋਡਕਰਨਲਈਹੇਠਦਿਤਾਲਿੰਕਕਲਿੱਕਕਰੋ
https://play.google.com/store/apps/details?id=in.yourhost.samajweekly
https://play.google.com/store/apps/details?id=in.yourhost.samajweekly



