(ਸਮਾਜ ਵੀਕਲੀ) ਬਹੁਪੱਖੀਵਾਦ ਕੋਈ ਪੇਚੀਦਗੀ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਸਗੋਂ, ਇਹ ਦੇਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵ ਭਾਈਚਾਰੇ ਲਈ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਫਾਇਦੇ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਬਹੁਪੱਖੀਵਾਦ ਹਿੱਸੇਦਾਰਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਦੁਆਰਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਾਂਝੇ ਉਦੇਸ਼ ਉਪਰ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਦਬਾਅ ਅਤੇ ਯਤਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਖਾਸ ਉਦੇਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਘਟਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਵਿਸ਼ਵ ਆਬਾਦੀ ਨੂੰ ਲਾਭ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਬੰਧਾਂ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਬਹੁਪੱਖੀਵਾਦ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਣ ਤੋਂ ਰੋਕਣ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਉਪਾਵਾਂ ਦੀ ਰੂਪਰੇਖਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਪ੍ਰਮਾਣੂ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਸਾਰ ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਪੱਧਰ ‘ਤੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਲਈ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਖ਼ਤਰੇ ਵਜੋਂ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ; ਹਾਲਾਂਕਿ, ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਗੈਰ-ਪ੍ਰਸਾਰ ਸੰਧੀ ਕਈ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਕਾਫ਼ੀ ਸਮਰਥਨ ਨਾਲ ਉਭਰੀ ਅਤੇ ਇਸਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਇਹ ਉਦਾਹਰਣ ਬਹੁਪੱਖੀਵਾਦ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕੇਸ ਅਧਿਐਨ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਇੱਕ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਜਾਂ ਕਈ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮਾਣੂ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਸਾਰ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸੂਰਜੀ ਗਠਜੋੜ ਬਹੁਪੱਖੀਵਾਦ ਦੀ ਉਦਾਹਰਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਰਵਾਇਤੀ ਊਰਜਾ ਸਰੋਤਾਂ ਤੋਂ ਨਵਿਆਉਣਯੋਗ ਵਿਕਲਪਾਂ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ 177 ਮੈਂਬਰ ਦੇਸ਼ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ ਜਿਸ ਦਾ ਭਾਰਤ ਵੀ ਇਕ ਹਿਸਾ ਹੈ । ਬਹੁਪੱਖੀਵਾਦ ਇੱਕ ਧਰੁਵੀ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਬਜਾਏ ਇੱਕ ਬਹੁਧਰੁਵੀ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਵਕਾਲਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਬਹੁਧਰੁਵੀ ਸੰਸਾਰ ਫੈਸਲਾ ਲੈਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਿਰਆ ਵਿੱਚ ਹਰੇਕ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ‘ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਕੁਝ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਹਾਵੀ ਹੋਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੇਣ ਦੀ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਹਿਲੂਆਂ ਵਿੱਚ ਸੰਤੁਲਨ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਵੀ ਇੱਕਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਪੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ‘ਤੇ ਹਾਵੀ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਪਰ ਅਫਸੋਸ! ਜਨਵਰੀ ਵਿੱਚ ਵ੍ਹਾਈਟ ਹਾਊਸ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਡੋਨਾਲਡ ਟਰੰਪ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਗਲੋਬਲ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਦੇ ਟਕਰਾਅ ਵਾਲੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਨੂੰ ਬਹਾਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਕੁਝ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਗਲੋਬਲ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਵਿਸ਼ਵ ਸਿਹਤ ਸੰਗਠਨ WHO ਨੂੰ ਫੰਡਿੰਗ ਬੰਦ ਕਰਨ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਯੂਨੈਸਕੋ ਤੋਂ ਰਸਮੀ ਵਾਪਸੀ ਦੁਆਰਾ ਉਜਾਗਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਟਰੰਪ ਦਾ ਵਿਦੇਸ਼ ਨੀਤੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ, ਜੋ ਪ੍ਰਭੂਸੱਤਾ ‘ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਹਿਯੋਗ ਦੀ ਘਾਟ ਹੈ, ਬਹੁਪੱਖੀਵਾਦ ਦੀ ਨਾਜ਼ੁਕ ਸਥਿਤੀ ਲਈ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਜੋਖਮ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਅਜੇ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਸਥਾਈ ਸੰਕਲਪ ਕਿ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮੁੱਦਿਆਂ ‘ਤੇ ਸਹਿਯੋਗ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਗਿਰਾਵਟ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।ਜੋ ਛੋਟੇ ਤੇ ਘੱਟ ਗਿਣਤੀ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਗੰਭੀਰ ਹਲਾਤਾਂ ਵਿਚ ਧਕੇਲ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਟਰੰਪ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਅਮਰੀਕਾ ਫਸਟ ਵਿਜ਼ਨ ਲਗਾਤਾਰ ਬਹੁਧਰੁਵੀਵਾਦ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦਾ ਖੰਡਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਸੰਦਰਭਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਬਹੁਪੱਖੀ ਢਾਂਚੇ ਨੂੰ ਸਮਝੌਤਾ ਅਤੇ ਨਿਰੰਤਰ ਸਹਿਯੋਗ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਟਰੰਪ ਸਿਰਫ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਅਤੇ ਨੌਕਰਸ਼ਾਹੀ ਅਕੁਸ਼ਲਤਾ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾ ਹੈ। ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸੰਗਠਨਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਉਸਦੀ ਤੇਜ਼ ਹੋਈ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਉਸਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ-ਅਵਧੀ ਦੀ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਹੀ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ, ਸਗੋਂ ਇੱਕ ਸਪੱਸ਼ਟ ਵਾਧਾ ਵੀ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਪਿੱਛੇ ਹਟਣਾ ਸਿਰਫ਼ ਬਿਆਨਬਾਜ਼ੀ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਇਹ ਬੁਨਿਆਦੀ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਪੱਧਰ ਤੇ ਢਾਹ ਲਾਉਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ। ਫਰਵਰੀ 2025 ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਦੂਜੇ ਕਾਰਜਕਾਲ ਦੇ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ, ਟਰੰਪ ਨੇ WHO ਵਿੱਚ ਅਮਰੀਕੀ ਯੋਗਦਾਨਾਂ ਨੂੰ ਮੁਅੱਤਲ ਕਰਨ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ, ਇਸਦੀ ਲੀਡਰਸ਼ਿਪ ਨੂੰ “ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ” ਅਤੇ “ਚੀਨ-ਨਿਯੰਤਰਿਤ” ਵਜੋਂ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ: “ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹ ਬਿਆਨਬਾਜ਼ੀ ਰਾਸ਼ਟਰਵਾਦੀ ਵੋਟਰਾਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਇੱਕ ਹੋਰ ਅਣਉਚਿਤ ਸਮੇਂ ‘ਤੇ ਨਹੀਂ ਉੱਭਰ ਸਕਦੀ। ਨਵੇਂ ਛੂਤ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦੇ ਖ਼ਤਰਿਆਂ ਦਾ ਉਭਾਰ ਵਧ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਤਾਲਮੇਲ ਵਾਲੀ ਵਿਸ਼ਵ ਨਿਗਰਾਨੀ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਨਤਕ ਸਿਹਤ ਸੰਕਟਾਂ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣ ਅਤੇ ਹੱਲ ਕਰਨ ਲਈ ਸਥਾਪਿਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਕੇ, ਅਮਰੀਕਾ ਇੱਕ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਰਣਨੀਤੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ – ਇੱਕ ਜੋ ਇਸਦੀ ਆਬਾਦੀ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਨੂੰ ਖਤਰੇ ਵਿੱਚ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਯੂਨੈਸਕੋ ਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵਿਚਾਰਧਾਰਕ ਰਾਜਨੀਤੀ ਦੀਆਂ ਗੁੰਝਲਾਂ ਵਿੱਚ ਉਲਝਾਇਆ ਹੈ। ਮਾਰਚ ਵਿੱਚ, ਟਰੰਪ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਨੇ “ਅਮਰੀਕੀ ਵਿਰੋਧੀ ਪੱਖਪਾਤ” ਅਤੇ ਨਾਕਾਫ਼ੀ ਸੁਧਾਰ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਆਪਣੀ ਵਾਪਸੀ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲਈ। ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਟਰੰਪ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਕਾਰਜਕਾਲ ਦੌਰਾਨ 2017 ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਵੀ ਇਸ ਵਾਰ ਨਤੀਜੇ ਕਾਫ਼ੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਗੰਭੀਰ ਹਨ। ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਪੀ ਸਿੱਖਿਆ, ਪ੍ਰੈਸ ਆਜ਼ਾਦੀ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਸੰਭਾਲ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਯੂਨੈਸਕੋ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਪਹਿਲਕਦਮੀਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਲੋਕਤੰਤਰੀ ਦੇਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਨਿਰੰਤਰ ਸਮਰਥਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਫੈਸਲੇ ਇਕੱਲੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਵਜੋਂ, ਸਗੋਂ ਵੱਖ ਹੋਣ ਦੇ ਇੱਕ ਵਿਆਪਕ ਰੁਝਾਨ ਵਜੋਂ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਟਰੰਪ ਨੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਫਰੇਮਵਰਕ ਕਨਵੈਨਸ਼ਨ ਦੇ ਤਹਿਤ ਜਲਵਾਯੂ ਪਰਿਵਰਤਨ ਪਹਿਲਕਦਮੀਆਂ ਲਈ ਅਮਰੀਕੀ ਫੰਡਿੰਗ ਨੂੰ ਕਾਫ਼ੀ ਘਟਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪੈਰਿਸ ਸਮਝੌਤੇ ਲਈ ਉਸਦੀ ਸਪੱਸ਼ਟ ਅਣਦੇਖੀ ਨੂੰ ਹੋਰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਮਿਲੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਉਹ ਜਨਵਰੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਿਆ। ਟਰੰਪ ਲਈ, ਗਲੋਬਲ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਦੇ ਲਾਭ ਲਈ ਜਾਂ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪ੍ਰਭੂਸੱਤਾ ਲਈ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੰਟਰੋਲ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮੂਲ ਮੁੱਦਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਅਮਰੀਕਾ ਸਿਰਫ਼ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੰਗਠਨਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਗੀਦਾਰ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਇਹ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਆਰਕੀਟੈਕਟ ਇਕ ਧੁਰਾ ਸੀ ਸੀ। ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਨੇ ਸਾਂਝੇ ਮੁੱਲਾਂ, ਸਹਿਯੋਗ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਰੱਖਿਅਕ ਯਤਨਾਂ ‘ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਇੱਕ ਨਿਯਮ-ਅਧਾਰਤ ਵਿਵਸਥਾ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ ਸੀ ਜੋ ਸਦੀਆਂ ਤੋਂ ਚੱਲੀ ਆ ਰਹੀ ਹੈ, ਤੇ ਟਰੰਪ ਨੇ ਉਸ ਤੋਂ ਆਉਂਦੇ ਹੀ ਆਪਣਿਆਂ ਜਿਮੇਂਵਾਰੀਆਂ ਤੋਂ ਪੱਲਾ ਝਾੜ ਲਿਆ। ਇਸ ਮੌਕੇ ‘ਤੇ ਉਸ ਵਿਰਾਸਤ ਤੋਂ ਮੂੰਹ ਮੋੜਨਾ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਦੂਰਦਰਸ਼ੀ ਹੈ – ਇਹ ਸਵੈ-ਤੋੜ-ਫੋੜ ਦਾ ਇੱਕ ਰੂਪ ਹੈ। 20ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਸਿਰਫ਼ ਇਸਦੀ ਫੌਜੀ ਤਾਕਤ ਜਾਂ ਆਰਥਿਕ ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਇਸਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਅਤੇ ਅਗਵਾਈ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਤੋਂ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ ਸੀ। ਅਸੀਂ ਇਸ ਵੇਲੇ ਉਸ ਲੀਡਰਸ਼ਿਪ ਦੀ ਭਰੋਸੇਯੋਗਤਾ ‘ਤੇ ਸਵਾਲ ਉਠਾਉਂਦੇ ਹਾਂ ਜਿਸ ਦੀ ਸਦੀਆਂ ਤੋਂ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਇਕ ਮਦਦਗਾਰ ਤੇ ਇੰਨਸਾਫ਼ ਪ੍ਰਸਤੀ ਦੀ ਉਮੀਦ ਰੱਖਦਾ ਸੀ ਜਿਸ ਦੀ ਟਰੰਪ ਤੋਂ ਕੋਈ ਆਸ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਜੋ ਬਹੁਤ ਮੰਦਭਾਗਾ ਹੈ।
