ਸੁਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਫਲੋਰਾ
(ਸਮਾਜ ਵੀਕਲੀ) ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਵੱਖਰੇ ਹੋਣ ਦੀ ਚਰਚਾ ਫਿਰ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਖੱਬੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਸੱਜੇ, ਅੰਦਰਲੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਬਾਹਰਲੇ, ਕਈ ਧੜੇ ਇੱਕੋ ਹੀ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਵੱਖਰੇ ਹੋਣਾ। ਇਸ ਸ਼ੋਰ ਵਿਚ ਕੁਝ ਕੈਨੇਡਾ-ਅਧਾਰਤ ਖਾਲਿਸਤਾਨੀ ਗਰੁੱਪ ਵੀ ਹਨ, ਜੋ ਭਾਰਤ ਦੇ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਇਕ ਖੁਦਮੁਖਤਿਆਰ ਸਿੱਖ ਰਾਜ ਦੀ ਮੰਗ ਨੂੰ ਜਿਊਂਦਾ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਕਿਊਬੈਕ ਅਤੇ ਅਲਬਰਟਾ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੇਂਦਰ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਖੁਦਮੁਖਤਿਆਰੀ, ਖ਼ਾਸ ਦਰਜਾ ਜਾਂ ਪੂਰੀ ਵੱਖਰੀ ਪਹਿਚਾਣ ਦੀ ਮੰਗ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਚੱਲਦੀ ਆ ਰਹੀ ਹੈ।
ਕਿਊਬੈਕ ਦੀ ਸਰਬਸੱਤਾ ਲਹਿਰ ਇੱਕ ਸਦੀ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪੁਰਾਣੀ ਹੈ। 1960 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੇ ਨਵੀਂ ਰਫ਼ਤਾਰ ਫੜੀ, ਜਦੋਂ ਆਧੁਨਿਕ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਸਰਬਸੱਤਾ ਦੀ ਸੋਚ ਨੇ ਜ਼ੋਰ ਪਾਇਆ। Parit Québécios (PQ) ਹੁਣ 2030 ਤੱਕ ਤੀਜੇ ਰੈਫਰੈਂਡਮ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਵੱਲ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਧੱਕ ਨਵੀਂ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੇ ਸੋਵੲਰਇਗਨਟਿਸਟਸ ਵੱਲੋਂ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਹ ਰੁਝਾਨ ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਤਣਾਅ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਸਤਹ ‘ਤੇ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਖਾਲਿਸਤਾਨ ਲਹਿਰ ਦਾ ਮਕਸਦ ਭਾਰਤ ਦੇ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ “ਖਾਲਿਸਤਾਨ”, ਅਰਥਾਤ “ਖ਼ਾਲਸੇ ਦੀ ਧਰਤੀ”, ਨਾਂ ਦਾ ਇਕ ਸਿੱਖ ਰਾਜ ਬਣਾਉਣਾ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਹਿੰਸਕ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ ‘ਤੇ ਘਟ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਇਹ ਲਹਿਰ ਪਰਦੇਸੀ ਸਮਰਥਨ ਰਾਹੀਂ ਅਜੇ ਵੀ ਚੱਲ ਰਹੀ ਹੈ। ਸਿੱਖਸ ਫਾਰ ਜਸਟਿਸ ਵਰਗੇ ਗਰੁੱਪ ਅਤੇ ਬੱਬਦ ਖਾਲਸਾ, ਪੰਨੂੰ ਵਰਗੀਆਂ ਲੜਾਕੂ ਧਾਰਾਵਾਂ ਇਸ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਇਸੇ ਪਿਛੋਕੜ ਵਿਚ, ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਸੁਰੱਖਿਆ ਖੁਫ਼ੀਆ ਸੇਵਾ (ਛੰੀੰ) ਨੇ ਮਈ 2026 ਤੱਕ ਕੈਨੇਡਾ-ਅਧਾਰਤ ਖਾਲਿਸਤਾਨੀ ਅਤਿਵਾਦ ਨੂੰ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਖ਼ਤਰਾ ਮੰਨਿਆ ਹੈ। ਸੀ ਐਸ ਆਈ ਸੀ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਕੁਝ ਛੋਟੇ ਗਰੁੱਪ ਕੈਨੇਡਾ ਨੂੰ ਹਿੰਸਕ ਸਰਗਰਮੀਆਂ ਅਤੇ ਫੰਡਿੰਗ ਲਈ ਅੱਡੇ ਵਜੋਂ ਵਰਤ ਰਹੇ ਹਨ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸਿੱਧੇ ਹਮਲੇ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਨਹੀਂ ਬਣਾ ਰਹੇ। ਇਸ ਕਾਰਨ ਕੈਨੇਡਾ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਵਿਚਕਾਰ ਤਣਾਅ ਵਧਿਆ ਹੈ।
ਦੂਸਰੇ ਪਾਸੇ ਡੈਨਿਯਲ ਸਮਿਥ ਅਲਬਰਟਾ ਸੂਬੇ ਦੀ ਪ੍ਰੀਮੀਅਰ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਰਾਜਨੀਤੀ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਦਰਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਬਣ ਗਈ ਹੈ। ਕੁਝ ਲੋਕ ਅਲਬਰਟਾ ਦੀ ਇਸ ਪ੍ਰੀਮੀਅਰ ਨੂੰ ਸੂਬਾਈ ਹੱਕਾਂ ਦੀ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਵਕ਼ਾਲਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਆਗੂ ਸਮਝਦੇ ਹਨ। ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਉਹ ਇਕ ਐਸੀ ਨੇਤਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਅਲਬਰਟਾ ਅਤੇ ਬਾਕੀ ਕੈਨੇਡਾ ਵਿਚਕਾਰ ਦੂਰੀ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ ਉਸ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਕਰਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸਮਝ ਰਹੇ ਹਨ।
ਇਹ ਵੰਡ ਸੰਘੀ ਅਤੇ ਸੂਬਾਈ ਤਣਾਅ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਵਧੇਰੇ ਸੂਬਾਈ ਸ਼ਕਤੀ ਲਈ ਮੁਹਿੰਮ, ਅਤੇ ਓਟਵਾ ਬਾਰੇ ਉਸ ਦਾ ਲਹਿਜ਼ਾ, ਇਸ ਵਿਵਾਦ ਨੂੰ ਹੋਰ ਭਾਰ ਦੇਂਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਦੇ ਸਮਰਥਕ ਇਸਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਲਈ ਇਹ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਏਕਤਾ ਲਈ ਖ਼ਤਰਾ ਹੈ। ਇਸ ਬਾਰੇ ਰਾਏ ਅਕਸਰ ਇਸ ਗੱਲ ‘ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਸੰਘੀ ਸਰਕਾਰ ‘ਤੇ ਕਿੰਨਾ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਆਲੋਚਨਾ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਕੈਨੇਡਾ ਐਕਟ ਦੇ ਅੰਦਰ ਅਲਬਰਟਾ ਪ੍ਰਭੂਸੱਤਾ ਹੈ, ਜੋ 2022 ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਪਾਸ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਕਾਨੂੰਨ ਅਲਬਰਟਾ ਨੂੰ ਉਹ ਸੰਘੀ ਕਾਨੂੰਨ ਰੋਕਣ ਦਾ ਹਥਿਆਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਨਾਲ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਨਿਯਮ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੂਬਾਈ ਸਥਿਿਤਆਂ ਨਾਲ ਟਕਰਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਚੋਣਵੀਂ ਚੀਜ਼ ਜਿਹੇ ਲੱਗਣ ਲਗਦੇ ਹਨ।
ਆਲੋਚਕਾਂ ਲਈ ਇਹ ਕਾਨੂੰਨ ਸਿਰਫ਼ ਨੀਤੀ ਦਾ ਸਾਧਨ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਉਹ ਇਸਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਅਲਬਰਟਾ ਕਨਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਦੀਆਂ ਹੱਦਾਂ ਨੂੰ ਪਰਖਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ। ਕਾਨੂੰਨ ਸੂਬੇ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਸੰਘੀ ਨਿਯਮਾਂ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਦੀ ਗੁੰਜਾਇਸ਼ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਦਖ਼ਲਅੰਦਾਜ਼ੀ ਸਮਝਦਾ ਹੈ। ਸਮਰਥਕ ਇਸਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਲਈ ਇਹ ਚੇਤਾਵਨੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਨਾਲ ਇਹ ਧਾਰਨਾ ਬਣਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਸੂਬਾ ਸੰਘੀ ਫ਼ੈਸਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚੁਣ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਸਮਿਥ ਦਾ ਲਹਿਜ਼ਾ ਵੀ ਵੱਡੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਆਲੋਚਕ ਉਸ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਨੂੰ ਟਕਰਾਅ ਵਾਲੀ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਅਲਬਰਟਾ ਨੂੰ ਓਟਵਾ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਐਸਾ ਅੰਦਾਜ਼ ਸਮਰਥਕਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਥਾਂ ਹੋਰ ਘੱਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਉਹ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਵੱਖਰੇ ਹੋਣ ਦੀ ਮੁਹਿੰਮ ਨਹੀਂ ਚਲਾਉਂਦੀ। ਫਿਰ ਵੀ ਆਲੋਚਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਖੁਦਮੁਖਤਿਆਰੀ ਬਾਰੇ ਲਗਾਤਾਰ ਗੱਲਬਾਤ ਵੱਖਵਾਦੀ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਆਮ ਬਣਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਐਸੇ ਸੰਘ ਵਿੱਚ ਜੋ ਭਰੋਸੇ ‘ਤੇ ਟਿਿਕਆ ਹੋਵੇ, ਇਹ ਭਾਸ਼ਾ ਕਈ ਕੈਨੇਡੀਅਨਾਂ ਨੂੰ ਬੇਚੈਨ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਅਲਬਰਟਾ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸਮਿਥ ਦੀ ਅਪੀਲ ਸੌਖੀ ਸਮਝ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਓਟਵਾ ਨੇ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਚਿੰਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਅਣਦੇਖਾ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਊਰਜਾ, ਨੌਕਰੀਆਂ ਅਤੇ ਸਥਾਨਕ ਕੰਟਰੋਲ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿਚ। ਉਸ ਦਾ ਸੁਨੇਹਾ ਉਹਨਾਂ ਵੋਟਰਾਂ ਨੂੰ ਅਵਾਜ਼ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਸੁਣੀ ਗਈ।
ਇਹੀ ਨਾਰਾਜ਼ਗੀ ਸਮਝਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਸੁਨੇਹਾ ਕਿਉਂ ਅਸਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਮਰਥਕ ਉਸ ਨੂੰ ਕੇਂਦਰੀ ਕੈਨੇਡਾ ਤੋਂ ਅਲੱਗ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣਨ ਵਾਲੀ ਨੇਤਾ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਵੰਡਣ ਵਾਲੀ ਨਹੀਂ, ਸਿੱਧੀ ਬੋਲਣ ਵਾਲੀ ਸਮਝਦੇ ਹਨ।
ਤੇਲ ਅਤੇ ਗੈਸ ‘ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕੇਂਦਰੀ ਤਵੱਜੋ ਇਸ ਸਮਰਥਨ ਦਾ ਮੁੱਖ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। ਅਲਬਰਟਾ ਦਾ ਊਰਜਾ ਖੇਤਰ ਅਜੇ ਵੀ ਨੌਕਰੀਆਂ, ਨਿਵੇਸ਼ ਅਤੇ ਸਰਕਾਰੀ ਆਮਦਨ ਲਈ ਮਹੱਤਵ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੇ ਹਮਾਇਤੀ ਸੋਚਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸੂਬੇ ਨੂੰ ਐਸੇ ਪ੍ਰੀਮੀਅਰ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਜੋ ਸੰਘੀ ਨੀਤੀਆਂ ਨੂੰ ਉਸ ਵੇਲੇ ਰੋਕ ਸਕੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਬਹੁਤ ਕਠੋਰ ਲੱਗਣ।
ਸਮਿਥ ਨੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਅੰਦਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਅਲਬਰਟਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ। ਸਮਰਥਕ ਇਸਨੂੰ ਆਮ ਸੰਘੀ ਰਾਜਨੀਤੀ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਸੂਬੇ ਓਟਵਾ ਨਾਲ ਉਸ ਵੇਲੇ ਟਕਰਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਮਝਦੇ ਹਨ ਕਿ ਹੱਦ ਪਾਰ ਹੋ ਗਈ ਹੈ ਪਾਣੀ ਸਿਰਾਂ ਤੋਂ ਉਪਰ ਜਾ ਚੁੱਕਾ ਹੈ । ਉਸ ਨਜ਼ਰੀਏ ਤੋਂ ਅਸਹਿਮਤੀ ਕਨਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ।
ਇੱਕੋ ਹੀ ਕਦਮ ਕਿਸੇ ਲਈ ਹਿੰਮਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਲਈ ਖ਼ਤਰਾ। ਫ਼ਰਕ ਅਕਸਰ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਸੋਚ, ਓਟਵਾ ‘ਤੇ ਭਰੋਸੇ, ਅਤੇ ਇਸ ਗੱਲ ‘ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਸੰਘ ਕਿੰਨਾ ਤਣਾਅ ਸਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਸਮਿਥ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਨੇ ਇਕ ਨੀਤੀਕ ਬਹਿਸ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਇਮਤਿਹਾਨ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਸਵਾਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਪ੍ਰੀਮੀਅਰ ਅਲਬਰਟਾ ਦੇ ਹਿੱਤਾਂ ਲਈ ਕਿੰਨਾ ਦਬਾਅ ਬਣਾ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿ ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਤਾਣੇਬਾਣੇ ‘ਤੇ ਅਸਰ ਪਏ।
ਡੈਨਿਯਲ ਸਮਿਥ ਬਾਰੇ ਬਹਿਸ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਕ ਵੱਡੇ ਸਵਾਲ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦੀ ਹੈ, ਅਲਬਰਟਾ ਦੇ ਹਿੱਤਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਪ੍ਰੀਮੀਅਰ ਕਿੰਨਾ ਦੂਰ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿ ਕੈਨੇਡਾ ‘ਤੇ ਤਣਾਅ ਆਵੇ। ਕੁਝ ਲੋਕ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਘ ਦੇ ਅੰਦਰ ਅਲਬਰਟਾ ਦੀ ਥਾਂ ਬਚਾਉਣ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਜੋਂ ਵੇਖਣਗੇ। ਦੂਜਿਆਂ ਲਈ ਉਹ ਐਸੀ ਨੇਤਾ ਹੈ ਜੋ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੰਡਿਆ ਹੋਇਆ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਵਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਪਰ ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਹਰ ਕੋਨੇ ਕੋਨੇ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਹੀ ਅਵਾਜ਼ ਆ ਰਹੀ ਹੈ, ਪਾੜੋ ਤੇ ਰਾਜ ਕਰੋ, ਕਿਊਬਿਕ ਹੋਵੇਂ ਜਾ ਅਲਬਰਟਾ ਜਾਂ ਖਾਲਿਸਤਾਨ, ਜੋ ਭਾਵੇਂ ਕੈਨੇਡਾ ਦੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਨਹੀਂ ਬਨਣਾ ਪਰ ਇਸ ਦੀ ਗੂੰਜ ਕੈਨੇਡਾ ਦੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਵੱਖ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਨੀਤੀ, ਦੇਸ਼ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਕੂਟਨੀਤੀ ਉਹ ਕੈਨੇਡਾ ਹੋਵੇਂ ਜਾਂ ਭਾਰਤ ਦਾ ਅਲਾਪ ਇੱਕ ਹੀ ਹੈ।
