ਸੁਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਫਲੋਰਾ
(ਸਮਾਜ ਵੀਕਲੀ ) ਜ਼ੋਹਰਾਨ ਮਮਦਾਨੀ ਯੂਗਾਂਡਾ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ ਅਤੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਿੱਚ ਪਲੇ, ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਭਾਰਤੀ ਫਿਲਮ ਨਿਰਮਾਤਾ ਮੀਰਾ ਨਾਇਰ ਅਤੇ ਯੂਗਾਂਡਾ ਦੇ ਲੇਖਕ ਮਹਿਮੂਦ ਮਮਦਾਨੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ। ਜ਼ੋਹਰਾਨ ਮਮਦਾਨੀ ਅਮਰੀਕੀ ਰਾਜਨੀਤੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਉੱਭਰਦਾ ਹੋਇਆ ਚਿਹਰਾ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਪਰਿਵਾਰਕ ਪਿਛੋਕੜ ਭਾਰਤ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ
ਰਾਜਨੀਤੀ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਦੁਨੀਆਂ – ਜਿੱਥੇ ਰਾਜਨੀਤੀ ਥੀਏਟਰ ਬਣ ਗਈ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਦੇ ਮੇਅਰ ਡੈਮੋਕ੍ਰੇਟਿਕ ਜ਼ੋਹਰਾਨ ਮਮਦਾਨੀ ਦੀ ਮੁਹਿੰਮ ਨੇ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਡਿਜੀਟਲ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਜੁੜਨ ਅਤੇ ਜਿੱਤ ਕੇ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਬਹੁ-ਭਾਸ਼ਾਈ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਉਣ, ਭਾਈਚਾਰੇ ਨੂੰ ਪਹਿਲ ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣਾ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇੱਕ ਲੋਕਤੰਤਰੀ ਸਮਾਜਵਾਦੀ ਕਹਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇੰਟਰਸੈਕਸ਼ਨਲ ਪਛਾਣ ਅਤੇ ਮਲਟੀਚੈਨਲ ਮੌਜੂਦਗੀ ਵਿੱਚ ਅਧਾਰਤ, ਉਸਦੀ ਮੁਹਿੰਮ ਇੱਕ ਸੰਚਾਰ ਇਕ ਮੀਲ ਪੱਥਰ ਸਾਬਿਤ ਹੋਈ।
ਇਹ ਜਿੱਤ ਅਮਰੀਕੀ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਡੋਨਾਲਡ ਟਰੰਪ ਲਈ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਝਟਕਾ ਮੰਨੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਮਮਦਾਨੀ ਨੂੰ ਵੋਟ ਨਾ ਦੇਣ ਦੀ ਅਪੀਲ ਕੀਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਉਮੀਦਵਾਰ ਐਂਡ੍ਰਿਊ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਮਮਦਾਨੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਵਿਚ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਕਿਰਾਏ ‘ਤੇ ਕੰਟਰੋਲ ਵਧਾਉਣ ਅਤੇ ਰਿਹਾਇਸ਼ੀ ਸੰਕਟ ਨੂੰ ਖ਼ਤਮ ਕਰਨ ਵਰਗੇ ਪ੍ਰਗਤੀਸ਼ੀਲ ਵਾਅਦੇ ਕੀਤੇ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕਾਫ਼ੀ ਸਮਰਥਨ ਕੀਤਾ ਤੇ ਵੋਟ ਪਾ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਮੇਅਰ ਬਣਾਇਆ। ਜ਼ੋਹਰਾਨ ਮਮਦਾਨੀ ਨੇ ਆਰਥਿਕ ਅਸਮਾਨਤਾ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਬੁਨਿਆਦੀ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਟਰੰਪ ਨੇ ਮਮਦਾਨੀ ਦੇ ਪ੍ਰਗਤੀਸ਼ੀਲ ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਦੀ ਸਖ਼ਤ ਆਲੋਚਨਾ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਮਦਾਨੀ ਨੂੰ “ਕਮਿਊਨਿਸਟ” ਕਿਹਾ ਅਤੇ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ਕਿ ਜੇਕਰ ਉਹ ਜਿੱਤ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਨੂੰ ਫੰਡਿੰਗ ਵਿੱਚ ਕਟੌਤੀ ਕਰ ਦੇਣਗੇ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਧਮਕੀਆਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਮਮਦਾਨੀ ਆਪਣੀ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਕਾਮਯਾਬ ਰਿਹਾ।
ਉਹ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਔਖੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਅਖਾੜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ ਅਤੇ ਅਨੁਸ਼ਾਸਿਤ, ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਸੰਦੇਸ਼ ‘ਤੇ ਰਹਿ ਕੇ ਜਿੱਤੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੁਹਿੰਮ ਉੱਚੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਇਹ ਜਾਣਬੁੱਝ ਕੇ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਸਪਸ਼ਟਤਾ, ਇਕਸਾਰਤਾ ਅਤੇ ਨੈਤਿਕ ਸੰਜਮ ‘ਤੇ ਬਣੀ ਸੀ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਵਿਚਾਰਾਂ ‘ਤੇ ਚੱਲਿਆ: ਕਿਫਾਇਤੀ, ਮਾਣ ਅਤੇ ਸ਼ਮੂਲੀਅਤ। ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹੇ। ਹਰ ਇੰਟਰਵਿਊ, ਪੋਸਟ, ਅਤੇ ਜਨਤਕ ਦਿੱਖ ਉਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ‘ਤੇ ਵਾਪਸ ਆ ਗਈ। ਕੋਈ ਪਿੱਛਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਸੁਰਖੀਆਂ ਨਹੀਂ। ਕੋਈ ਪ੍ਰਤੀਕਿਿਰਆਸ਼ੀਲ ਬਿਆਨ ਨਹੀਂ। ਸਿਰਫ਼ ਉਦੇਸ਼ ਦੀ ਇੱਕ ਸਥਿਰ ਤਾਲ। ਉਸ ਤਾਲ ਨੇ ਮਾਨਤਾ ਬਣਾਈ, ਅਤੇ ਮਾਨਤਾ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਬਣਾਇਆ।
ਮਮਦਾਨੀ ਰਸੋਈ-ਮੇਜ਼ ਗੱਲਬਾਤ ਦੀ ਤਾਲਮੇਲ ਵਿੱਚ ਆਪ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਬੋਲੀ ਬੋਲਦਾ ਰਿਹਾ। ਸਪੱਸ਼ਟ, ਮੁੱਦਾ-ਸੰਚਾਲਿਤ, ਸੰਬੰਧਿਤ। ਭਾਵੇਂ ਮੁਫਤ ਬੱਸਾਂ ਦੀ ਰੂਪਰੇਖਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਕਿਰਾਏ ਖਤਮ ਕਰਨ ਵਰਗੇ ਮੁੰਦੇ, ਉਸਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਨੀਤੀ-ਅੱਗੇ, ਫਿਰ ਵੀ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਸ ਕੋਲ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗਤਾ ਸੀ। ਆਪਣੀ ਮੁਹਿੰਮ ਦੌਰਾਨ, ਉਸਨੇ ਕਈ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵੀ ਬੋਲੀਆਂ – ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ, ਸਪੈਨਿਸ਼, ਉਰਦੂ ਅਤੇ ਹਿੰਦੀ, ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁ-ਭਾਸ਼ਾਈ ਵਿਰਾਸਤ ਨਾਲ ਜੋੜਦੀਆਂ ਹਨ।
ਉਸਦੀ ਮੁਹਿੰਮ ਦੀ ਤਾਕਤ ਇਸਦੀ ਬਣਤਰ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਟੀਮ ਨੇ ਸੰਚਾਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸ਼ਾਸਨ ਸਿਧਾਂਤ ਵਜੋਂ ਮੰਨਿਆ, ਨਾ ਕਿ ਇੱਕ ਬਾਅਦ ਦੀ ਸੋਚ ਵਜੋਂ। ਵਲੰਟੀਅਰਾਂ ਨੇ ਸਪੱਸ਼ਟਤਾ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਦੀ ਸਾਂਝੀ ਭਾਸ਼ਾ ਬੋਲੀ। ਡਿਜੀਟਲ ਰਣਨੀਤੀ ਜ਼ਮੀਨੀ ਲਾਮਬੰਦੀ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੀ ਸੀ। ਹਰ ਸ਼ਬਦ, ਹਰ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ, ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ ਦੀ ਬੇਜੁਬਾਨੀ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਇਹ ਰਾਜਨੀਤੀ ਸਮਝ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਕਿਸਮ ਦੀ ਜੋ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਨੂੰ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਭਾਗੀਦਾਰਾਂ ਵਜੋਂ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਸੁਰ ਉਸਦਾ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹਥਿਆਰ ਸੀ। ਮਮਦਾਨੀ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ ‘ਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਹਮਲਾਵਰਤਾ ਦੇ ਪ੍ਰੇਰਣਾਦਾਇਕ, ਅਤੇ ਬਹਿਸ ਵਿੱਚ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਿਹਾ।
ਉਸਨੇ ਦ੍ਰਿੜਤਾ ਦਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ; ਉਸਨੇ ਇਸਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਸੰਜਮ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਅਧਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਉਹੀ ਗੁਣ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਵਾਰ ਬਰਾਕ ਉਬਾਮਾ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਚੋਣ ਮੁਹਿੰਮਾਂ ਨੂੰ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ: ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਸੁਰ, ਸਥਿਰ ਸੰਦੇਸ਼, ਅਤੇ ਨੈਤਿਕ ਸਪੱਸ਼ਟਤਾ। ਉਬਾਮਾ, ਜਿਸਦਾ ਪਿਤਾ ਕੀਨੀਅਨ ਸੀ, ਸੰਚਾਰ ਵਿੱਚ ਤਾਲ ਦੀ ਕਲਾ ਵਿੱਚ ਮੁਹਾਰਤ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਸਦਾ “ਯੈੱਸ ਵੂਈ ਕੈਨ” ਸਿਰਫ ਉਮੀਦ ਦਾ ਬਿਆਨ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਇਹ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਭਿਆਸ ਸੀ। ਦੋਵਾਂ ਆਦਮੀਆਂ ਨੇ, ਆਪਣੇ – ਆਪਣੇ ਸੰਦਰਭਾਂ ਵਿੱਚ, ਦਿਖਾਇਆ ਕਿ ਸੰਦੇਸ਼ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਭਰੋਸੇਯੋਗਤਾ ਦਾ ਅਧਾਰ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ‘ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਨ ਲਈ ਉਲਝਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ। ਤੁਸੀਂ ਸਥਿਰ ਅਤੇ ਇਕਸਾਰ ਰਹਿ ਕੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਮਾ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਮਮਦਾਨੀ ਨੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਾਬਤ ਕੀਤਾ ਉਬਾਮਾ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵ ਮੰਚ ‘ਤੇ ਇਹ ਸਾਬਤ ਕੀਤਾ। ਹਰੇਕ ਨੇ ਦਿਖਾਇਆ ਕਿ ਲੀਡਰਸ਼ਿਪ ਸੰਚਾਰ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਨਾ ਕਿ ਦਬਾਅ ਹੇਠ। ਬਹੁਤ ਵਾਰ, ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਨੇਤਾ ਗਤੀਵਿਧੀ ਨੂੰ ਅਧਿਕਾਰ ਸਮਝਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸੋਚਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬੋਲਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਮਝਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬਚਾਅ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਨਤੀਜਾ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ। ਮਮਦਾਨੀ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਕਸਾਰਤਾ ਕਠੋਰਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਹ ਸਤਿਕਾਰ ਹੈ। ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸੱਚ ਨਾਲ ਖੜ੍ਹਨਾ – ਘਬਰਾਹਟ ਅਤੇ ਝੂਠ ਦੇ ਸਹਾਰੇ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਅਦਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਭਾਰ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਇਕ ਸਿਆਸਤ ਦਾ ਸਬਕ ਨਹੀਂ ਹੈ ਬੱਲਕੇ ਇਹ ਸ਼ਾਸਨ ਦਾ ਇੱਕ ਸਿਧਾਂਤ ਹੈ। ਸੰਚਾਰ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਉਨਾ ਹੀ ਆਕਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜਿੰਨਾ ਨੀਤੀ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਨੇਤਾ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਬੋਲਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਕਸਾਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਲੋਕ ਸੁਣਦੇ ਹਨ।
ਜਦੋਂ ਸਰਕਾਰਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਅਧਿਕਾਰ ਗੁਆ ਬੈਠਦੀਆਂ ਹਨ। ਮਮਦਾਨੀ ਦੀ ਮੁਹਿੰਮ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਸਬੂਤ ਹੈ ਕਿ ਸੰਚਾਰ, ਜਦੋਂ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਨਾਲ ਸੰਭਾਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਭਰੋਸੇਯੋਗਤਾ ਦਾ ਇੱਕ ਸਾਧਨ ਹੈ, ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਦਾ ਨਹੀਂ। ਉਬਾਮਾ ਦੀ ਮੁਹਿੰਮ ਨੇ ਖੁਲਾਸਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਨੈਤਿਕ ਸੁਰ ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਹਿਲਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਮਮਦਾਨੀ ਨੇ ਸਾਬਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਅਜੇ ਵੀ ਨਿੰਦਾ ਨੂੰ ਕੱਟ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਫਲਤਾ ਇਕਸਾਰਤਾ ‘ਤੇ ਬਣਾਈ। ਦੋਵੇਂ ਸਮਝਦੇ ਸਨ ਕਿ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਮਾਤਰਾ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਹ ਵਿਵਸਥਾ ਬਾਰੇ ਹੈ। ਲੀਡਰਸ਼ਿਪ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ; ਇਹ ਸਪੱਸ਼ਟਤਾ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਮਮਦਾਨੀ ਦੀ ਜਿੱਤ ਨੇ ਦਿਖਾਇਆ ਕਿ ਸੰਜਮ ਤਾਕਤ ਹੈ। ਉਬਾਮਾ ਦੀ ਵਿਰਾਸਤ ਨੇ ਸਾਬਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਇਕਸਾਰਤਾ ਜਨਤਕ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਬਹਾਲ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਸਾਨੂੰ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸੰਚਾਰ ਦੀ ਅਸਲ ਸ਼ਕਤੀ ਸਥਿਰਤਾ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਪ੍ਰਤੀਕਿਿਰਆ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਰੱਖਣ ਦੀ ਯੋਗਤਾ। ਸੁਨੇਹਾ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਮੀਡੀਆ ਹੁਨਰ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਨੈਤਿਕ ਹੈ। ਇਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ ਕਿ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਿਵੇਂ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਵਿਚਾਰ ਕਿਵੇਂ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਲੀਡਰਸ਼ਿਪ ਕਿਵੇਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਦਾ ਹੱਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੰਚਾਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ ਭਰ ਬਿਤਾਇਆ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਹ ਦੇਖਣਾ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਸਪਸ਼ਟਤਾ ਅਜੇ ਵੀ ਜਿੱਤਦੀ ਹੈ।
