ਨਵਰਾਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਨਿਆ ਪੂਜਨ, ਪਰ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਮਾਂ-ਭੈਣ ਦੀਆਂ ਗਾਲਾਂ — ਇਹ ਨਾਰੀ ਸਨਮਾਨ ਦਾ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਅਪਮਾਨ ਹੈ ?

 ਲੁਧਿਆਣਾ  (ਸਮਾਜ ਵੀਕਲੀ)   (ਕਰਨੈਲ ਸਿੰਘ ਐੱਮ.ਏ.) ਮਾਤਾ ਦੇ ਨਰਾਤਿਆਂ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮੌਕੇ ‘ਤੇ ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਸਮਾਜ ਛੋਟੀਆਂ ਕੰਨਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵੀ ਦਾ ਰੂਪ ਮੰਨ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਹੀ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ “ਮਾਂ-ਭੈਣ” ਦੀਆਂ ਗਾਲਾਂ ਦਾ ਵਰਤੋਂ ਇੱਕ ਗੰਭੀਰ ਸਮਾਜਿਕ ਵਿਰੋਧਾਭਾਸ ਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ਬਦ ਨਹੀਂ ਹਨ—ਇਹ ਨਾਰੀ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ‘ਤੇ ਸਿੱਧਾ ਹਮਲਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਸਮਾਜ ਦੀ ਸੋਚ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬੈਠੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਅਤੇ ਭੈਣਾਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨੂੰ ਵੀ ਅਣਜਾਣੇ ਵਿੱਚ ਗੱਲਾਂ-ਬਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਗਾਲਾਂ ਰਾਹੀਂ ਠੇਸ ਪਹੁੰਚਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—ਚਾਹੇ ਉਹ ਮਜ਼ਾਕ ਹੋਵੇ, ਗੁੱਸਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਆਮ ਗੱਲਬਾਤ। ਸਵਾਲ ਇਹ ਹੈ: ਜਿੱਥੇ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨ ਨਹੀਂ, ਉੱਥੇ ਨਾਰੀ ਸਸ਼ਕਤੀਕਰਨ ਕਿਵੇਂ ਸੰਭਵ ਹੈ? ਬੇਲਨ ਬ੍ਰਿਗੇਡ ਅਤੇ ਨਵਕਿਰਣ ਵੂਮੈਨ ਵੈਲਫੇਅਰ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਆਰਕੀਟੈਕਟ ਅਨੀਤਾ ਸ਼ਰਮਾ (ਨੈਸ਼ਨਲ ਪ੍ਰੈਜ਼ੀਡੈਂਟ, ਬੇਲਨ ਬ੍ਰਿਗੇਡ ਅਤੇ ਪ੍ਰੈਜ਼ੀਡੈਂਟ, ਨਵਕਿਰਣ ਵੂਮੈਨ ਵੈਲਫੇਅਰ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ) ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਸਮਾਜ ਨੂੰ ਅਪੀਲ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ: – ਨਵਰਾਤਰਾਂ ਦੇ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਮੇਂ ‘ਚ ਸੰਕਲਪ ਲਿਆ ਜਾਵੇ ਕਿ ਮਾਂ-ਭੈਣ ਦੀਆਂ ਗਾਲਾਂ ਦਾ ਪੂਰਨ ਤਿਆਗ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ ਆਪਣੀ ਭਾਸ਼ਾ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਕੇ ਨਾਰੀ ਪ੍ਰਤੀ ਸੱਚਾ ਸਨਮਾਨ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਵੇ ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਹੀ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਮਾਣਯੋਗ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਜੀ ਤੋਂ ਅਪੀਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਨਾਰੀ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਨੂੰ ਕਾਨੂੰਨੀ ਅਪਰਾਧ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰਕੇ ਇਸ ‘ਤੇ ਸਖ਼ਤ ਕਾਰਵਾਈ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ। “ਅਸਲ ਭਗਤੀ ਉਹੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਨਾਰੀ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਸਿਰਫ਼ ਰਸਮਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਸਾਡੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦਿਖਾਈ ਦੇਵੇ।”