ਸੁਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਫਲੋਰਾ
(ਸਮਾਜ ਵੀਕਲੀ) ਇਤਿਹਾਸਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ, ਪਿਤਾਵਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ ਹੈ। ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਮਰਦ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਕਮਾਉਣ ਵਾਲੇ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਮ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਦਾ ਅਹੁਦਾ ਸੰਭਾਲਦੇ ਹਨ।
ਪਿਤਾ ਅਕਸਰ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਦੇ ਆਰਾਮ ਅਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਅਜ਼ੀਜ਼ਾਂ ਲਈ ਆਪਣੀ ਵਿੱਤੀ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਬਿਹਤਰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਸਖ਼ਤ ਮਿਹਨਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਲਈ ਇੱਕ ਸਥਿਰ ਭਵਿੱਖ ਨੂੰ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ, ਊਰਜਾ ਅਤੇ ਪੈਸਾ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇੱਕ ਪਿਤਾ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਅਤੇ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਇਸ ਬਿੰਦੂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹਨ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਇਹਨਾਂ ਜੋਸ਼ ਭਰੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਨੈਵੀਗੇਟ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਪਿਤਾ ਹੁਣ ਸਿਰਫ਼ ਪਰਿਵਾਰਕ ਢਾਂਚੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪ੍ਰਦਾਤਾ ਅਤੇ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਹਾਲ ਹੀ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਪਿਤਾਵਾਂ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਤਬਦੀਲੀ ਆਈ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਵੱਧ ਰਹੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਮਰਦ ਪੂਰੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਸਰਗਰਮ ਅਤੇ ਸ਼ਾਮਲ ਮਾਪਿਆਂ ਵਜੋਂ ਆਪਣੀਆਂ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ। ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਧੀਆਂ ਨਾਲ ਇਕੱਲੇ ਘੁੰਮਣ-ਫਿਰਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਪਿਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਧਿਆਨ ਦੇਣ ਯੋਗ ਵਾਧਾ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਪਿਛਲੇ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਸੰਬੰਧੀ ਸਕੂਲ ਮੀਟਿੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਪਿਤਾਵਾਂ ਦੀ ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਵਾਧਾ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਇਹ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੈ ਕਿ ਪਿਤਾ ਨਰਸਰੀ ਸਕੂਲ ਸਹਿਕਾਰੀ ਸਭਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ, ਕਾਰਪੂਲ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਤੈਰਾਕੀ ਮੀਟਿੰਗਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਦੇ ਸਖ਼ਤ ਫਰਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸਰਗਰਮੀ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਔਲਾਦ ਵਧੀ ਹੋਈ ਲਚਕਤਾ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਵਧੇਰੇ ਨੈਤਿਕ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਦਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਰੁੱਝੇ ਹੋਏ ਪਿਤਾ ਦੇ ਉਭਾਰ ਨੂੰ ਕਈ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਤੱਤ ਵਿਕਸਤ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸਮਾਜਿਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਲੰਿਗ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਮੁੜ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚੋਂ ਗੁਜ਼ਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਰੋਟੀ ਕਮਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਾਲ ਜੋੜਨ ਵਾਲੀਆਂ ਰਵਾਇਤੀ ਰੂੜ੍ਹੀਵਾਦੀ ਧਾਰਨਾਵਾਂ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪਿਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਸਰਗਰਮ ਅਤੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਕੇ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਣ ਦਾ ਦ੍ਰਿਸ ਕਾਫੀ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਰੁਝੇ ਹੋਏ ਪਿਤਾਪਣ ਸਧਾਰਨ ਸਰੀਰਕ ਮੌਜੂਦਗੀ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ; ਇਹ ਬੱਚੇ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਕਈ ਪਹਿਲੂਆਂ ਵਿੱਚ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਸਹਾਇਤਾ, ਦੇਖਭਾਲ ਅਤੇ ਸਰਗਰਮ ਸ਼ਮੂਲੀਅਤ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਿਥੇ ਕਿ ਪਿਤਾ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀਆਂ ਵਿਦਿਅਕ ਯਾਤਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਸਰਗਰਮੀ ਨਾਲ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਰਹੇ ਹਨ, ਸਕੂਲ ਮੀਟਿੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ, ਹੋਮਵਰਕ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕਰਨ ਵਿਚ ਹਿਸਾ ਲੈ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਨੂੰ ਲਗਨ ਨਾਲ ਵਧਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਮੁੱਚੇ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਪਿਤਾਵਾਂ ਲਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਸਰਗਰਮ ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਬਹੁਤੀ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਪੂਰਤੀ ਦੀ ਵਧੇਰੇ ਭਾਵਨਾ ਪੈਦਾ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸਬੰਧਾਂ ਦੇ ਗਠਨ ਨੂੰ ਸਮਰੱਥ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਯਾਦਾਂ ਅਤੇ ਅਨੁਭਵਾਂ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਜੀਵਨ ਭਰ ਚੱਲਦੇ ਹਨ। ਸਰਗਰਮ ਪਿਤਾ ਬਣਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣਾ ਨਿੱਜੀ ਵਿਕਾਸ ਲਈ ਇੱਕ ਮੌਕਾ ਪੇਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਿਤਾ ਧੀਰਜ, ਹਮਦਰਦੀ ਅਤੇ ਕੰਮ-ਜੀਵਨ ਸੰਤੁਲਨ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਬਾਰੇ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸੂਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਪਿਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜੀਵਨ ਹੁਨਰਾਂ ਦੀ ਸਰਗਰਮ ਸਿੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਵਿੱਖ ਲਈ ਲਚਕੀਲੇ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਢਾਲਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਪਿਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਜ਼ਰੂਰੀ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਵਜੋਂ ਵਧਦੀ ਮਾਨਤਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਅਤੇ ਘਰੇਲੂ ਫਰਜ਼ਾਂ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਗਰਮੀ ਨਾਲ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਦੀ ਵਧਦੀ ਉਮੀਦ ਦੇ ਨਾਲ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ, ਮਾਵਾਂ ਤੋਂ ਹੁਣ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਦੇ ਖਰਚਿਆਂ ਲਈ ਵਿੱਤੀ ਸਹਾਇਤਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਦੀ ਉਮੀਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕਿ ਪਿਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਦੀਆਂ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਦਾ ਬਰਾਬਰ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਹਾਇਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਮਰਦ ਹੁਣ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨਾਲ ਵਧੇਰੇ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਦੇ ਦੇਖੇ ਗਏ ਹਨ, ਸਿਰਫ਼ 50 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਪਿਆਰ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਜਦ ਕਿ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਪਿਲਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਡਾਇਪਰ ਬਦਲਦੇ ਹੋਏ ਜਾਂ ਆਮ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਜਿਸਨੂੰ ਅਜੀਬ, ਗਲਤ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਕੋਈ ਵੀ ਮੌਕਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਬੱਚੇ ਨਾਲ ਖੇਡ ਸਕੇ ਅਤੇ ਘਰ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਮਨੋਰੰਜਨ ਕਰ ਸਕੇ।
ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਸਦਾ ਕੜਕ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਖੋਰ ਆਖ ਕੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਕ ਕਹਾਵਤ ਵੀ ਪ੍ਰਚੱਲਤ ਹੈ,
ਚਿੱਟੀ ਕੁੱਕੜੀ ਖੰਭ ਖਿਲਾਰੇ, ਹਾਏ ਭਾਂਪਾ ਮੈਨੂੰ ਬੀਬੀ ਮਾਰੇ ।
ਪਰ ਹੁਣ ਮਰਦ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਕੱਪੜੇ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਨੱਚਦੇ ਹਨ, ਖੇਡਾਂ ਖੇਡਦੇ ਹਨ, ਡਾਇਪਰ ਬਦਲਦੇ ਹਨ, ਖੁਆਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਬਣਦਾ ਹਿੱਸਾ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਔਰਤਾਂ ਅਜੇ ਵੀ ਸ਼ੇਰਾਂ ਨਾਲ ਜੂਝ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਹੁਣ ਬੱਚੇ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਅਤੇ ਖੇਡ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਬੱਚੇ ਅਤੇ ਮਾਪੇ ਸਿਹਤਮੰਦ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਸਮਕਾਲੀ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ ਕਿ ਮਾਵਾਂ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਂਦੀਆਂ ਸਨ, ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਹ ਪਿਤਾ ਦੇ ਰੂਪ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਅਸੀਂ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਰਵਾਇਤੀ ਲੰਿਗ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਵੱਲ ਅੱਗੇ ਵਧ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਪਿਤਾਵਾਂ ‘ਤੇ ਇਕੱਲੇ ਪ੍ਰਦਾਤਾ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਦੇ ਬੋਝ ਨੂੰ ਘਟਾ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਬਾਲ ਦੇਖਭਾਲ ਵਿੱਚ ਦਬਦਬੇ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਲਈ ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਸਾਡੇ ਮੁੰਡਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਸਾਡੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਮਹੱਤਵ ਪੂਰਨ ਨੌਕਰੀਆਂ ਦਾ ਮਾਰਗ ਦਿਖਾਉਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਸਮਕਾਲੀ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ, ਪੰਜ ਦਹਾਕੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਲਈ ਜੀਵਨ ਪੱਧਰ ਵਿੱਚ ਕਾਫ਼ੀ ਵਾਧਾ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਪਿਤਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਆਤਮਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੋਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬੋਲਦੇ ਹਨ। ਸਮਾਜਿਕ ਵਰਗ ਦੇ ਅੰਤਰਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਵੈ-ਭਰੋਸੇਮੰਦ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਡਰਦੇ ਜਾਂ ਡਰਾਉਂਦੇ ਨਹੀਂ ਹਨ।
ਅੱਜ ਦੇ ਇਸ ਡਿਜ਼ੀਟਲ ਤੇ ਏ ਆਈ ਦੇ ਵਿਕਾਸਮਈ ਯੁਗ ਵਿਚ ਲੋੜ ਹੈ ਪਿਤਾਵਾਂ ਦੀ ਜੋ ਆਪਣੀਆਂ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਸਮਾਜ ਵੀਕਲੀ’ ਐਪ ਡਾਊਨਲੋਡ ਕਰਨ ਲਈ ਹੇਠ ਦਿਤਾ ਲਿੰਕ ਕਲਿੱਕ ਕਰੋ
https://play.google.com/store/apps/details?id=in.yourhost.samaj
