(ਸਮਾਜ ਵੀਕਲੀ)
ਚੁੱਪ ਰਹਿ ਕੇ ਵੀ ਬੋਲ ਪਏ, ਅੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸੁਪਨੇ ਜੋ ਲੋਰ ਪਏ,
ਕਲਮ ਬਣੀ ਸੀ ਅਰਮਾਨਾਂ ਦੀ, ਲਫ਼ਜ਼ ਲਿਖੇ ਜੋ ਚੋਰ ਪਏ।
ਚੰਨਣ ਰਾਹਾਂ ਉੱਤੇ ਚੱਲੀ, ਛਾਵਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਰੌਸ਼ਨ ਪੈਰ,
ਦਿਲ ਨੇ ਰੱਖੇ ਭਰੋਸੇ ਬੱਲੀ, ਹੌਂਸਲੇ ਬਣੇ ਸਾਡੇ ਢਾਲ।
ਹਰ ਇੱਕ ਰੁਕਾਵਟ ਸਿੱਧੀ ਕੀਤੀ, ਹਰ ਥੱਕਾਵਟ ਨੂੰ ਹੱਸ ਲੰਘਾਇਆ,
ਸਪਨਾ ਸੀ ਕੋਈ ਸਾਦਾ ਜਿਹਾ, ਪਰ ਦਿਲ ਨੇ ਉਹ ਵੀ ਚਮਕਾਇਆ।
ਨੀਂਦਾਂ ਛੱਡੀਆਂ, ਖੁਆਬ ਚੁਣੇ, ਰਾਤਾਂ ਲਿਖੀਆਂ, ਦਿਨ ਵੀ ਸਨੇਹੇ,
ਸਬਰ ਰੱਖਿਆ, ਉਮੀਦ ਰੱਖੀ, ਹਾਰਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਖੇਡ ਲਏ।
ਮੇਰੀ ਉਡਾਣ ਅਜੇ ਜਾਰੀ ਏ, ਰਾਹ ਬਹੁਤ ਨੇ ਚੜ੍ਹਨ ਲਈ,
ਮੇਰੇ ਸੁਪਨੇ ਨਵਾਂ ਅਸਮਾਨ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਪੰਖ ਮਿਲਣ ਲਈ।
ਮੰਜੂ ਰਾਇਕਾ
