ਫਰਵਰੀ 4 ਵਿਸ਼ਵ ਕੈਂਸਰ ਦਿਵਸ ਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼: ਭਾਰਤ ਦਾ ਵਧਦਾ ਕੈਂਸਰ ਸੰਕਟ: ਮੌਤਾਂ ਕਿਉਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹਨ?

 (ਸਮਾਜ ਵੀਕਲੀ)  “ਕੈਂਸਰ” ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਹਰ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਹਕੀਕਤ ਬਣ ਗਈ ਹੈ। ਹਰ ਸਾਲ 1।4 ਮਿਲੀਅਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਵੇਂ ਕੈਂਸਰ ਦੇ ਕੇਸਾਂ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਨਿਦਾਨ ਕੀਤੇ ਗਏ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਮੌਤਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪਾੜਾ ਇੱਕ ਦਰਦਨਾਕ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਦਾ ਹੈ।

ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੇਰ ਨਾਲ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਇਲਾਜ ਔਖਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਤੀਜੇ ਬਦਤਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਦੇਖਭਾਲ ਲਈ ਲੰਬੀ ਯਾਤਰਾ, ਭਰੇ ਹਸਪਤਾਲ, ਵੱਡੇ ਜੇਬ ਖਰਚੇ, ਅਤੇ ਨਿਰਣਾ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਦਾ ਡਰ ਅਤੇ ਕੈਂਸਰ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਡਾਕਟਰੀ ਸਮੱਸਿਆ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ। ਇਹ ਇੱਕ ਸਮਾਜਿਕ ਅਤੇ ਵਿੱਤੀ ਸੰਕਟ ਵੀ ਬਣ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।

ਮੌਜੂਦਾ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਚੱਕਰ (2025-2027) ਲਈ, ਗਲੋਬਲ ਥੀਮ “ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਬਾਈ ਯੂਨੀਕ” ਹੈ। ਇਹ ਮੁਹਿੰਮ ਲੋਕ-ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਪਹੁੰਚ ‘ਤੇ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਹੈ, ਇਸ ਗੱਲ ‘ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਹਰ ਕੈਂਸਰ ਯਾਤਰਾ ਵਿਲੱਖਣ ਹੈ ਅਤੇ ਸਿਹਤ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਬਿਮਾਰੀ ਦੀ ਬਜਾਏ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਬਣਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਕੈਂਸਰ ਦੀ ਦਰ ਇੱਕ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ ਨਹੀਂ ਵਧਦੀ।ਉਹ ਬਦਲਦੀਆਂ ਆਦਤਾਂ, ਬਦਲਦੇ ਵਾਤਾਵਰਣ, ਅਤੇ ਰੋਕਥਾਮ ਵਿੱਚ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਚੱਲ ਰਹੇ ਪਾੜੇ ਦਾ ਮਿਸ਼ਰਣ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵੀ ਬਰਾਬਰ ਸਾਂਝਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਜੋਖ਼ਮ ਪਿੰਡ ਨਾਲੋਂ ਵੱਖਰਾ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਜੋ ਬਾਹਰ, ਫੈਕਟਰੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਧੂੰਏਂ ਵਾਲੇ ਹਵਾ ਵਾਲੇ ਘਰਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਵੱਖਰਾ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਪੈਟਰਨ ਆਮਦਨ ਅਤੇ ਲੰਿਗ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਬਦਲਦੇ ਹਨ। ਘੱਟ ਆਮਦਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਅਕਸਰ ਜੋਖਮਾਂ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਨਿਦਾਨ ਦੇ ਉੱਚੇ ਸੰਪਰਕ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸਮਾਜਿਕ ਦਬਾਅ, ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨ ਦੇ ਫਰਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਗੋਪਨੀਯਤਾ ਦੀਆਂ ਚਿੰਤਾਵਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਵਾਧੂ ਦੇਰੀ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪੈ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਕਈ ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ ਤੰਬਾਕੂ ਅਤੇ ਸ਼ਰਾਬ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਕੈਂਸਰਾਂ ਲਈ ਵਧੇਰੇ ਜੋਖਮ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪੈ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਸਥਾਨਕ ਤੰਬਾਕੂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ, ਖੁਰਾਕ, ਲਾਗ ਦਰਾਂ ਅਤੇ ਸਕ੍ਰੀਨਿੰਗ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਦੇ ਆਧਾਰ ‘ਤੇ ਖੇਤਰ ਵੀ ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਰਹੇ ਹਨ।

ਤੰਬਾਕੂ ਅਜੇ ਵੀ ਸਭ ਤੋਂ ਖਤਰਨਾਕ ਅਲਾਰਮ ਘੰਟੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਸਿਗਰਟ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਧੂੰਆਂ ਰਹਿਤ ਤੰਬਾਕੂ (ਗੁਟਖਾ, ਤੰਬਾਕੂ ਵਾਲਾ ਪਾਨ) ਮੂੰਹ ਦੇ ਕੈਂਸਰ ਨੂੰ ਖੁਦ ਸੱਦਾ ਦੇਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਲੱਛਣਾਂ ਦੇ “ਗੰਭੀਰ” ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਸਨੂੰ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਚੁੱਪਚਾਪ ਵਰਤਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਸ਼ਰਾਬ ਜੋਖਮ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜਦੋਂ ਤੰਬਾਕੂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਖੁਰਾਕ ਵੀ ਬਦਲ ਰਹੀ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਹੁਣ ਪੈਕ ਕੀਤੇ ਭੋਜਨ, ਮਿੱਠੇ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਅਤੇ ਵੱਧ-ਲੂਣ ਵਾਲੇ ਸਨੈਕਸ ‘ਤੇ ਵਧੇਰੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਭਾਰ ਵਧਣਾ ਅਤੇ ਘੱਟ ਸਰੀਰਕ ਗਤੀਵਿਧੀ, ਜੋ ਇਹ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਕਈ ਕੈਂਸਰਾਂ ਦਾ ਜੋਖਮ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਫਿਰ ਉਹ ਹਵਾ ਹੈ ਜੋ ਅਸੀਂ ਸਾਹ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ। ਬਾਹਰੀ ਹਵਾ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਰੰਤਰ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਖਾਣਾ ਪਕਾਉਣ ਤੋਂ ਘਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਧੂੰਆਂ ਅਜੇ ਵੀ ਕੁਝ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜਿੱਥੇ ਸਾਫ਼ ਬਾਲਣ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਸੀਮਤ ਹੈ। ਕੰਮ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ‘ਤੇ ਐਕਸਪੋਜਰ ਵੀ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਧੂੜ, ਧੂੰਏਂ ਅਤੇ ਕੁਝ ਖਾਸ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਰਸਾਇਣ, ਜਦੋਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਕੁਝ ਲਾਗਾਂ ਕੈਂਸਰ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। (੍ਹਫੜ) ਐਚ ਪੀ ਵੀ ਸਰਵਾਈਕਲ ਕੈਂਸਰ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਹੈਪੇਟਾਈਟਸ ਬੀ ਅਤੇ ਸੀ ਜਿਗਰ ਦੇ ਕੈਂਸਰ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਟੀਕੇ ਐਚ ਪੀ ਵੀ ਅਤੇ ਹੈਪੇਟਾਈਟਸ ਬੀ) ਹਰ ਕੈਂਸਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਰੋਕਦੇ, ਪਰ ਉਹ ਕੁਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਇਸ ਨੂੰ ਫੈਲਣ ਤੋਂ ਰੋਕ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਕੁਝ ਕੈਂਸਰ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਦੇਰ ਨਾਲ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣਾ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਘਾਤਕ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ

ਕਈ ਕੈਂਸਰ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਆਮ ਹੀ ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮੂੰਹ, ਸਰਵਾਈਕਲ, ਛਾਤੀ, ਫੇਫੜੇ ਅਤੇ ਕੋਲੋਰੈਕਟਲ ਕੈਂਸਰ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। “ਦੇਰ ਨਾਲ ਪੜਾਅ” ਦਾ ਆਮ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਕੈਂਸਰ ਵੱਡਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਨੇੜਲੇ ਟਿਸ਼ੂਆਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਾਂ ਸਰੀਰ ਦੇ ਹੋਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਲਾਜ ਅਜੇ ਵੀ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਹੋਰ ਵੀ ਗੁੰਝਲਦਾਰ, ਮਹਿੰਗਾ ਅਤੇ ਜੋ ਆਮ ਵਿਆਕਤੀ ਲਈ ਔਖਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਲੱਛਣ ਵੀ ਖੁੰਝ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮੂੰਹ ਦਾ ਅਲਸਰ ਜੋ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਛਾਤੀ ਦਾ ਗੰਢ ਜਿਸਨੂੰ ਅਣਦੇਖਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮੌਸਮ ਜਾਂ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ ਕਾਰਨ ਲੰਮੀ ਖੰਘ, ਅਸਧਾਰਨ ਖੂਨ ਵਗਣਾ ਜੋ ਚਰਚਾ ਕਰਨ ਲਈ ਬਹੁਤ ਨਿੱਜੀ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਧੱਕਣਾ ਆਸਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਰੁਝੇਵਿਆਂ ਵਾਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਡਰ ਵੀ ਇੱਕ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਇਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ ਇਸ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਡਿੱਗ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦੇ।

ਭਾਰਤ ਦੀ ਚੁਣੌਤੀ ਸਿਰਫ ਕੈਂਸਰ ਲੱਭਣਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲੇ ਲੱਛਣ ਤੋਂ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੇ ਨਿਦਾਨ ਤੱਕ ਇਲਾਜ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਬਿਨਾਂ ਹਫ਼ਤੇ ਅਤੇ ਮਹੀਨੇ ਗੁਆਏ। ਹਰ ਦੇਰੀ ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਵਧਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ।

ਦੇਖਭਾਲ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਇਸ ਗੱਲ ‘ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਿੱਥੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਕਮਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹੋ

ਕੈਂਸਰ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਬਰਾਬਰ ਫੈਲੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਵੱਡੇ ਕੈਂਸਰ ਕੇਂਦਰ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਾਹਰ ਵੱਡੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹਨ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਯਾਤਰਾ ਦੇ ਦਿਨਾਂ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਯਾਤਰਾਵਾਂ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਲੋੜ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜੋ ਕੰਮ ਤੋਂ ਛੁੱਟੀ ਲੈ ਸਕੇ।

ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਦੇਖਭਾਲ ‘ਤੇ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਵੀ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਦੇਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ: ਪਹਿਲੀ ਕਲੀਨਿਕ ਫੇਰੀ, ਰੈਫਰਲ, ਸਕੈਨ, ਬਾਇਓਪਸੀ, ਸਟੇਜਿੰਗ ਟੈਸਟ, ਫਿਰ ਇਲਾਜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ। ਜਨਤਕ ਹਸਪਤਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਆਦਾ ਭੀੜ ਅਤੇ ਨਿੱਜੀ ਦੇਖਭਾਲ ਅਸਮਰੱਥ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਮੱਧ-ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਲਈ ਵੀ।

ਅਪਰੇਸ਼ਨ, ਰੇਡੀਏਸ਼ਨ, ਅਤੇ ਦਵਾਈਆਂ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਸਾਵਧਾਨ ਸਮੇਂ ਅਤੇ ਟੀਮ ਵਰਕ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਪੈਥੋਲੋਜੀ ਜਾਂ ਇਮੇਜਿੰਗ ਹੌਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਭ ਕੁਝ ਹੌਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਪੈਲੀਏਟਿਵ ਕੇਅਰ ੳੇੁਹ ਹੈ ਜੋ ਦਰਦ ਤੋਂ ਰਾਹਤ, ਲੱਛਣ ਨਿਯੰਤਰਣ, ਅਤੇ ਘਰੇਲੂ ਸਹਾਇਤਾ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੜਾਅ ‘ਤੇ ਚੰਗੀ ਕੈਂਸਰ ਦੇਖਭਾਲ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹਨ। ਇਹ “ਹਾਰ ਮੰਨਣਾ” ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।

ਕਲੰਕ ਬਿਮਾਰੀ ਜਿੰਨਾ ਭਾਰੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਕੁਝ ਲੋਕ ਡਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੈਂਸਰ ਲਈ ਦੋਸ਼ੀ ਠਹਿਰਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਜਾਂ “ਛੂਤਕਾਰੀ” ਵਜੋਂ ਦੇਖਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਜਾਂ ਕੰਮ ‘ਤੇ ਵੱਖਰੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਇਲਾਜ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਪਰਿਵਾਰ ਵਿਆਹ ਦੀਆਂ ਸੰਭਾਵਨਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਚਿੰਤਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਨੌਜਵਾਨ ਔਰਤਾਂ ਲਈ। ਕੁਝ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਚੁੱਪੀ ਚੁਣਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, “ਮਰੀਜ਼ ਨੂੰ ਨਾ ਦੱਸੋ,” ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।

ਉਹ ਚੁੱਪੀ ਸਕ੍ਰੀਨਿੰਗ, ਫਾਲੋ-ਅੱਪ, ਅਤੇ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਬੁਨਿਆਦੀ ਯੋਜਨਾਬੰਦੀ ਨੂੰ ਵੀ ਰੋਕ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਮਰੀਜ਼ ਨੂੰ ਅਲੱਗ-ਥਲੱਗ ਮਹਿਸੂਸ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਕੋਈ ਭੇਤ ਲੈ ਕੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ।

ਅਸਲ ਵਿਚ ਕੈਂਸਰ ਵਾਲੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੱਥਾਂ, ਵਿਕਲਪਾਂ ਅਤੇ ਸਹਾਇਤਾ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਤਿੰਨ ਟੀਚੇ ਜੋ ਅਸੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਉਸਨੂੰ ਰੋਕੋ, ਕੈਂਸਰ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਫੜੋ, ਅਤੇ ਇਲਾਜ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਅਤੇ ਵਧੇਰੇ ਕਿਫਾਇਤੀ ਬਣਾਉ। ਇਸ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਜਾਦੂ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਲੈਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਰੋਕਥਾਮ ਅਤੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਖੋਜ ਘੱਟ ਤੋਂ ਘੱਟ ਲਾਗਤ ‘ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜਾਨਾਂ ਬਚਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।

ਰੋਕਥਾਮ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਧੂੰਆਂ ਰਹਿਤ ਤੰਬਾਕੂ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ੍ਹਫੜ ਟੀਕਾਕਰਨ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਸਰਵਾਈਕਲ ਕੈਂਸਰ ਦੇ ਬੋਝ ਨੂੰ ਘਟਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਹੈਪੇਟਾਈਟਸ ਬੀ ਟੀਕਾਕਰਨ ਜਿਗਰ ਦੇ ਕੈਂਸਰ ਦੇ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਜੋਖਮ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਫ਼ ਹਵਾ ਨੀਤੀਆਂ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਾਰਜ ਸਥਾਨ ਐਕਸਪੋਜਰ ਨੂੰ ਘਟਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜਿਸਨੂੰ ਲੋਕ ਇਕੱਲੇ ਕੰਟਰੋਲ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।

ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਖੋਜ ‘ਤੇ, ਤਰਜੀਹਾਂ ਵਿਹਾਰਕ ਰਹਿਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ:

ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਫਾਲੋ-ਅੱਪ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਰਵਾਈਕਲ ਸਕ੍ਰੀਨਿੰਗ ਜਦੋਂ ਸੇਵਾਵਾਂ ਉਪਲਬਧ ਹੋਣ।

ਛਾਤੀ ਦੀ ਜਾਗਰੂਕਤਾ, ਨਾਲ ਹੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਗੰਢ ਜਾਂ ਨਿੱਪਲ ਤਬਦੀਲੀ ਦਾ ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਮੁਲਾਂਕਣ।

ਤੰਬਾਕੂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਮੌਖਿਕ ਜਾਂਚ, ਕਿਉਂਕਿ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਮੂੰਹ ਦੇ ਜ਼ਖਮ ਦੇਖੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਇੱਕ ਜ਼ਖ਼ਮ ਜੋ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਅਸਧਾਰਨ ਖੂਨ ਵਗਣਾ, ਇੱਕ ਗੰਢ ਜੋ ਵਧਦੀ ਹੈ, ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕਾਰਨ ਦੇ ਭਾਰ ਘਟਣਾ, ਜਾਂ ਖੰਘ ਜੋ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਸਥਾਨਕ ਕਲੀਨਿਕ, ਆਸ਼ਾ ਵਰਕਰ, ਅਤੇ ਸਕ੍ਰੀਨਿੰਗ ਕੈਂਪ ਪਹਿਲੇ ਕਦਮ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਿੰਨਾ ਚਿਰ ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਨਿਦਾਨ ਅਤੇ ਇਲਾਜ ਨਾਲ ਜੋੜਦੇ ਹਨ।

ਬਿਹਤਰ ਇਲਾਜ ਪਹੁੰਚ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਤੇਜ਼ ਨਿਦਾਨ, ਕਿਫਾਇਤੀ ਦਵਾਈਆਂ, ਅਤੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ

ਜਲਦੀ ਹੀ ਮੌਤਾਂ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਲਈ, ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਸਮਰੱਥਾ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ: ਪੈਥੋਲੋਜੀ ਲੈਬ, ਇਮੇਜਿੰਗ, ਅਤੇ ਰੇਡੀਓਥੈਰੇਪੀ ਯੂਨਿਟ, ਮਿਆਰੀ ਇਲਾਜ ਮਾਰਗਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਜੋ ਅਨੁਮਾਨ ਲਗਾਉਣ ਅਤੇ ਦੁਹਰਾਉਣ ਵਾਲੇ ਟੈਸਟਾਂ ਨੂੰ ਘਟਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਤੇਜ਼ ਰਿਪੋਰਟਾਂ ਅਤੇ ਛੋਟੀਆਂ ਉਡੀਕਾਂ ਨਵੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਵੀ ਨਤੀਜੇ ਬਦਲ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।

ਜਿਥੇ ਭਾਰਤ ‘ਚ ਕੈਂਸਰ ਸੰਕਟ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਧ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਹਰ ਸਾਲ 1।4 ਮਿਲੀਅਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਵੇਂ ਕੇਸ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਨਿਦਾਨ ਕੀਤੇ ਗਏ ਅੰਕੜੇ ਨਾਲੋਂ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮੌਤਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਦੇਰ ਨਾਲ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣਾ, ਗੁਣਵੱਤਾ ਵਾਲੀ ਦੇਖਭਾਲ ਲਈ ਅਸਮਾਨੀ ਪਹੁੰਚ, ਅਤੇ ਵਿੱਤੀ ਤਣਾਅ ਬਚਾਅ ਨੂੰ ਘੱਟ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੰਬਾਕੂ ਅਤੇ ਲਾਗ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਕੈਂਸਰਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ

ਆਉ ਸਭ ਮਿਲਕੇ ਆਪਣਾ ਫ਼ਰਜ਼ ਨਿਭਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੀਏ- ਲੱਛਣਾਂ ਨੂੰ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ, ਟੀਕਾਕਰਨ ਅਤੇ ਤੰਬਾਕੂ ਛੱਡਣ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰੀਏ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਤ ਕਰੀਏ। ਜੇਕਰ ਤੁਹਾਡੇ ਨੇੜੇ ਕੋਈ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰੀਏ, ਅਤੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹੀਏ।

‘ਸਮਾਜਵੀਕਲੀ’ ਐਪਡਾਊਨਲੋਡਕਰਨਲਈਹੇਠਦਿਤਾਲਿੰਕਕਲਿੱਕਕਰੋ
https://play.google.com/store/apps/details?id=in.yourhost.samajweekly