(ਸਮਾਜ ਵੀਕਲੀ)
ਜਦ ਮੌਤ ਆਵੇ ਮੇਰੀ ਯਾਰੋ, ਠੰਡੀ ਠੰਡੀ ਛਾਂ ਹੋਵੇ,
ਨਾ ਕੋਈ ਰੋਵੇ ਹਿਜਰਾਂ ‘ਚ, ਨਾ ਮੇਰੇ ਨਾਲ਼ ਕੋਈ ਗਿਲ੍ਹਾ ਸ਼ਿਕਵਾ ਹੋਵੇ।
ਮਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਨਾ ਕੰਬਣ ਯਾਰੋ, ਪਿਉ ਦੇ ਨੈਣ ਨਮੀ ਰਹਿ ਜਾਏ,
ਬਸ ਇਕ ਵਾਰੀ ਆਖਣ, “ਹੁਣ ਉਹ ਤਾਂ ਰੱਬ ਕੋਲ ਜਾਏ।”
ਮੇਰੀ ਚਾਦਰ ਖਾਲੀ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਦਿਲਾਂ ਵਿਚ ਗੂੰਜ ਮੇਰੀ ਹੋਵੇ,
ਨਾ ਲਾਸ਼ ਦੇ ਸਾਥੀ ਲੱਭਣ, ਨਾ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਰੋਵੇ।
ਨਾ ਮੜ੍ਹੀਆਂ ਤੇ ਲਿਖੀ ਜਾਵੇ, ਓਹ ਜਿੰਦਗੀ ਜੋ ਬੀਤ ਗਈ,
ਬਸ ਜਿੱਥੇ ਹੱਸਿਆ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਓਹ ਧੁਨ ਰਹਿ ਜਾਵੇ ਨੀਤ ਨਵੀਂ।
ਮੇਰਾ ਰੂਹ ਸਰੀਰ ਚੋਂ, ਪੰਛੀ ਵਾਂਗ ਉੱਡ ਜਾਵੇ,
ਪਿਆਰ ਰਹੇ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਬੱਸ ਨਾਂ ਮੇਰਾ ਰਹਿ ਜਾਵੇ।
ਨਾ ਮਸਾਲਾ ਚਿੰਤਾਵਾਂ ਵਾਲਾ, ਨਾ ਗਮ ਦੀ ਸਿਰੀਂ ਲਿਖੀ ਜਾਵੇ,
ਮੌਤ ਵੀ ਇਕ ਮੇਲਾ ਹੋਵੇ, ਜਿਥੇ ਰੂਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਨੱਚ ਜਾਵੇ।।
ਮੰਜੂ ਰਾਇਕਾ।
